Gato por Lebre

Imaxe na que podemos ver o desmesurado do seu tamaño

O ano pasado ampliouse a capacidade productiva da Presa das Tres Gargantas ata os 22500 MW (máis de 16 centrais como a de As Pontes, a novena máis contaminante de Europa, que ten a chimenea máis alta do continente e cubre o 5% da demanda nacional de electricidade). Esta presa é a máis grande do mundo, e está situada en China. Construise entre 1994 e 2010.

 

Quizais sexa o exemplo máis claro de cómo unha central hidráulica afecta ó seu entorno: 2 millóns de persoas foron botadas das súas casas para construíla, repartidas en 19 cidades e máis de 320 pobos. En total, o embalse mide 630 km de largo (de aquí a Madrid), cunha lonxitude de case dous kilómetros e medio e douscentos metros de altura. Mentres se construía (ademais de morrer máis de 100 obreiros), diversas organizacións velaron pola preservación de restos Paleolíticos, Neolíticos e de antigas dinastías chinas que quedaban na zona. O goberno non parouse a sacalos de alí.

Extinto pola PresaPero eso non é o que nos ocupa. Ca construcción de semexante mastodóntica presa, chegouse a cambiar o ambiente da zona, debido a que a evaporación que experimentou a masa de auga total converteuse en algo imposible de asimilar polo ecosistema, e alterou totalmente o ciclo da auga (que non deixa de ser a fonte de vida) e a humidade da zona. Ademais, destruíu o hábitat de numerosos animais, chegando a, por ela mesma, extinguir ó xa de por sí débil Delfín do Río Chino, que adoitaba vivir no Yangtze, e era un delfín dunha curiosa cor rosada.

¿Coñecedes máis solucións que ó final non resultaran (ou non resulten) tan boas como parecen (deixando de lado os xa famosos biocombustibles)?

Autor: Mateo Fernández

Esta entrada foi publicada en 2. O noso lugar no universo, 3. Saúde e calidade de vida, 4. A auga, 4. Contaminación, 4. Enerxías renovables, 4. Riscos naturais e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

27 Responses to Gato por Lebre

  1. Iván Ramos di:

    Outra enerxía que causa impacto no medio ambiente é a enerxía eólica. Ademais de causar unha gran cantidade de decibeis, o seu impacto en altas montañas ou costas con ventos de gran intensidade, o que fai perfectas estas zonas para a instalización destas estruturas.

    Outro problema que ten esta forma de produción de enerxía é que as aves adoitan morrer ou ás veces quedar mal feridas ao chocar coas aspas dos muíños.

    Nestes casos, non se expulsa á poboación da zona xa que se constrúen en zonas moi específicas.

  2. Diana Fernández di:

    Estuven lendo máis sobre este animal , Delfín do río chino , e vin que había outros dous moi afectados pola represa. Estes son a “Grulla Siberiana” e o ” Pez Espátula” (http://es.wikipedia.org/wiki/Psephurus_gladius)

    Deixovos aquí tamén un enlace donde da máis información sobre o impacto e as consecuencias das presas :

    http://www.ecoportal.net/Temas_Especiales/Agua/Impacto_y_Consecuencias_de_las_Represas

  3. Boris Lobón di:

    A Presa das Tres Gargantas como mais mastodónticas contruccions xa se sabe que aniquilan o Medio Ambiente pero aun asi segueno a facer.Todo isto e por diñeiro e so por iso.Matan,rouban e todo o posible por diñeiro.As contruccions de todo tipo impactan no medio ambiente pero eu non teño que dicir mais nada.

  4. Christian Sandá di:

    A maior parte dos desastres naturais son causados por fenómenos propios da natureza, como terremotos, inundacións, incendios … Pero hai algúns que son provocados por actividades humanas, como é o exemplo de esta central hidráulica en China, as deforestacións ou os derramamentos de petróleo.
    Todos eles son tremendamente perxudiciais para o medio ambiente e cada vez parecen ser mais frecuentes, sobre todo os derramamentos de petróleo, xa que cada ano sorpréndennos cun novo. Quizais un dos máis daniños foi o ocasionado polo Exxon Valdez, o cal encallou nas costas de Alaska e arrasou con boa parte da fauna propia do lugar. Atopáronse unhas 11.000 aves mariñas de 300 especies diferentes, 700 mamíferos de orilla e docenas de baleas.
    Os casos mais cercanos a nós son o do petrolero Urquiola, o Mar Egeo e o recoñecidísimo Prestige, os cales faceron numerosos estragos nas costas galegas.

  5. Alexandra Parceiro di:

    Na India, máis concretamente en Jaitapur, a industria nuclear francesa, apoiada por un grupo de bancos comerciais europeos, e contando co beneplácito do Goberno indio, planea construír o complexo nuclear máis grande do mundo.
    A pesar de que se trata dunha zona de alto risco sísmico, propensa a inundacións por tsunamis e outros fenómenos extremos.
    Ademais este proxecto está causando moitos problemas sociais, debido a que arredor de mil familias perderán as súas granxas e moitas máis rexións, as súas zonas de pesca e o seu medio de vida.
    E por último o ser na India as medidas de seguridade saltaranseas e ninguen pasara a comprobar se estan a seguilas, polo que aumenta o risco dunha catastrofe.

  6. Vladislav Babenco di:

    A segunda central hidroeléctrica máis importante do mundo (superada pola central de “As Tres Gárgaras”) é a Presa de Itapú, situada entre a fronteira de Paraguay e Brasil. A área implicada no proxecto se extende dende a Foz do Iguaçu ata a Cidade do Este en paraguay. O lago artificial ten 29.000Hm cúbicos de auga almacenada e unha área aproximada de 1400km cuadrados.

    Con un coste de 15000 millóns de euros, a presa ten unha potencia instalada de 14.000MW (Megawatios), xerando o 95% da enerxía que consume Paraguay e o 24% da enerxía que consume Brasil.

  7. Olalla Manteiga di:

    Hai dous anos, o afundimento da plataforma petrolífera Deepwater Horizon, no golfo de México, explotada por BP provocaba o maior desastre natural na historia dos EE.UU. No que se refire ao ecosistema, causou danos en especies coma o pelícano marrón, delfíns de “nariz de botella”, as tortugas mariñas ou o atún vermello do atlántico. Afectou aos humedais(máis de 4,5km de praia seguen contaminados hoxe en día), á pesca e aos pantanos. Na limpeza do petróleo usáronse sustancias químicas que dispersaban o petróleo. Isto non significa que a contaminación desaparecese como por encantamento, senón que se convertía noutras sustancias ou ben caía até o fondo do océano. O que se conseguía, por dicilo doutra forma, era que non se vise dende os barcos, que non quedase na superficie do mar, un manto de cor entre negro e violáceo que lembraba a todos o terrible desastre ambiental ocorrido. Boa parte do petróleo, pois, aínda co dispersante, ou quizais debido a el, afundíase e manchaba até once quilómetros de formacións de coral. O coral que se atopa en augas profundas non se ve danado polas mareas negras, pero, no caso do Deepwater Horizon, ocorreron dous feitos que cambian a tendencia: o vertido foi de grandes dimensións (o segundo maior da historia)e o crudo vertiuse dende a profundidade. Hoxe, a empresa británica debe facer fronte a numerosos gastos e investimentos na zona co fin de recuperar, non só un ecosistema terriblemente danado, senón tamén a súa propia imaxe, moi deteriorada tras o accidente e os numerosos intentos errados para parar a vertedura de petróleo.

  8. Nildes Abella di:

    Pareceume curioso que mentras buscaba información sobre a presa algúns atrevíanse a darlle o nome de octava marabilla do mundo, e outros a nova ‘Gran Muralla’ china. A continuación vos deixo un vídeo do proceso de construción da presa:
    http://www.youtube.com/watch?v=t_q4F2e8J-Y

    Esta presa é tan grande que é visible desde o espacio. A NASA foi captando diferentes momentos da súa construción mediante o satélite Landsat, e nas seguintes imaxes pódese apreciar os cambios que sufriu o cauce do río Yangtsé: http://memoriasdeunpezmas.files.wordpress.com/2010/07/tres-gargantas-1024.jpg

    Ademáis según expertos da NASA, por culpa da Presa das Tres Gargantas a Terra alterou o seu rumbo(apenas 2 centímetros desde o seu eixe de rotación). Xa que trátase dunha forte concentración de masa nun punto concreto que aumenta a velocidade de rotación. Estamos falando dun peso aproximado de 42.000 millóns de toneladas concentradas nunha extensión moi reducida.
    Non ten grandes efectos só supon un incremento das horas de luz de 0,06 milésimas de segundo, algo inapreciable.
    Aínda que hai accións naturais que tamén alteran o movemento da terra como as mareas ou o núcleo terrestre, esto tennos que servir para darnos conta como o ser humano impacta coas súas accións sobre un planeta sobre o que se cre o dono.

  9. Jesús López di:

    Unha cousa que hai que destacar desto, son as inundacións, que como xa dixo Christian Sandá moitas son causadas pola accion humana e por eso mesmo querovos deixar un caso que sucedeu no Brasil que logo botáronlle a culpa as chuvias:
    A ruptura da represa Bon Conselho en Pernambuco, demuestra un problema cada vez máis recurrente en Brasil:a pobre preservación dos embalses que teñen grandes cantidades de auga. As autoridades, sen embargo, xustifican a raxadura das represas argumentando que non poden resistir o gran volumen de auga das tempestades, o que é unha paradoxa, xa que a función desas estructuras é exactamente o represamiento do auga. Nos últimos catro anos, polo menos oito presas artificiales se han roto ou agrietado, causando daños e mortes.Este é o caso de Pernambuco e Alagoas, onde a rotura da represa Bon Conselho agravó os efectos da chuvia nos Estados. Estimase que a traxedia afectou a máis de 170,000 persoas, con máis de 40 mortos y máis de 1.200 personas sen fogar.

  10. Naomí Mosquera di:

    Según o estudio, a gran mayoría das centrais máis sucias están ubicadas en Alemania e Reino Unido (10 centrales cada unha), seguidas por Polonia (4 centrais) e Grecia, con as dous centrais máis contaminantes de Europa. Italia, República Checa, Portugal e España figuran tamén na lista cunha central cada unha.
    Tamen quero destacar que o sector eléctrico é responsable dun cuarto das emisiones de España debido, en gran parte, as centrais eléctricas de carbón, as que más CO2 emiten por kwh producido. Para combatir o cambio climático é preciso reemplazarlas por alternativas máis limpas, como son as renovables.

  11. Victoria Zherdeva di:

    Ya que salió el tema de la naturaleza y los desastres relacionados con ella busque algunas cosas. Aunque las pruebas nucleares atmosféricas han sido prohibidas por la mayoría de los países, lo que ha supuesto la eliminación de una importante fuente de lluvia radiactiva, la radiación nuclear sigue siendo un problema medioambiental. Las centrales siempre liberan pequeñas cantidades de residuos nucleares en el agua y la atmósfera, pero el principal peligro es la posibilidad de que se produzcan accidentes nucleares, que liberan enormes cantidades de radiación al medio ambiente y algunos de ellos son causados a causa de la naturaleza como terremotos, tsunamis, etc..

  12. Ignacio Pena di:

    Eu queria falarvos sobre a enerxia solar que, aunque non afecte directamente o medio ambiente, é necesario moitas hectareas de terreos (polo tanto moitos animais ven perxudicados o se entorno)e son moi caras.
    A instalacion mais grande é a da cidade Espenhain que ten 33.500 paneles solares e abastece a 1800 hogares

  13. Sabela Escourido di:

    Eu vou falar da Central Térmica das Pontes, que menciona Mateo no principio.
    A Central Térmica das Pontes é unha central térmica de carbón situada no concello das Pontes de García Rodríguez (A Coruña), pertencente á empresa eléctrica Endesa. Construíuse e púxose en funcionamento entre os anos 1972 e 1976.A cheminea da central ten unha altura de 356 m, cun diámetro na base de 36 m e 18 m no pico, sendo unha infraestrutura única no mundo. Aparece no Libro Guinness dos Récords como a cheminea de maior volume de todo o mundo, e é a segunda cheminea máis alta de Europa.
    Un informe realizado pola consultora inglesa EMRC xa advertía en 2001 de que a central térmica Das pontes é o “maior” foco emisor de toda Europa que maiores danos provoca á saúde humana por emisións de dióxido de xofre e de óxidos de nitróxeno.
    Vouvos deixar un vídeo no que se ve claramente a contaminacion que provoca esta central.
    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=5LdlcgVbEwI#!

  14. Yannick Afonso di:

    Esta presa das Tres Gargantas,se está levando a cabo no río Yangtze e é a obra hidráulica máis grande do mundo.
    Con esta obra se pretende regular os aumentos do caudal que se producen nas épocas de choivas, dado que o nivel do augua pode variar ata 50 metros; para evitar as inundacións e, ademáis, abastecer de augua a unha gran parte da población. Tamén se pretende xenerar electricidade, dado que contará con 26 turbinas de 700.000 kW cada unha, sumando unha potencia total de 18,2 xigavatios.
    Pero coa inundación que provocará a presa, 1271 reliquias culturais de interés mundial e outros centos de interés nacional, serán engullidas pola agua. A construcción da presa tendrá un impacto ambiental e social de características descomunais.

  15. Carlos García di:

    Xa que estamos a falar de desatres medioambientais vou comentar que en Canada, detectouse a febre do ouro negro, camións de 600 toneladas destruen zonas forestais para poder gañar millóns de dólares. O que tanto desperta o espíritu depredador das empresas petroleiras no norte de Alberta son as súas minas e pozos de bitumen.O bitumen son mixturas de area con alquitrán que poden chegar a ocupar grandes extensións de territorio. Utilizando un proceso de separación adecuado adquirese o betún, que ten unhas características moi similares ó petróleo.
    Os desfeitos deste proceso almacenanse en enormes lagos artificiais, que como din os mesmos responsables, non se pode asegurar ó cen por cen que non sufran fugas.
    Toda esta industria do petróleo desenrolase no que se coñece como As Arenas de Athabasca, unha gran extensión de 65.000 km2 que equivaldría a dous terzos da superficie de Portugal ou dúas veces o tamaño de Cataluña.
    Pero toda esta febre polas areas bituminosas está deixando unhas consecuencias non sempre ben vistas polas altas esferas. Rio abaixo, en Fort Chipewyan, o cancer incrementouse un 30% por enriba da media entre os seus habitantes.
    Outro problema do que non se fala, ademáis do evidente problema medio ambiental e de destrucción do bosque boreal, é que os conflictos sociais incrementaronse en Fort McMurray.
    Unha cousa que demostra a sede de diñeiro de moitas compañías é que durante moito tempo coñecíase o potencial enerxético destas terras, pero as técnicas do momento non permitían que se explotaran. Nos 50 e 60 llegouse a baraxar a posibilidade de utilizar bombas atómicas para extraer o bitumen e explotalo comercialmente, algo demencial pero que pasou pola mente dalgún directivo das empresas petroleiras.

  16. Claudia Caramelo di:

    Xusto vin outro dia un documental do pez espatula, outra victima destas presas. Aunque o nombre o indique , o seu “ocico” non ten funcion de espatula senon como una especie de sensor xa que contene electrorreceptores sensibles para detectar a sua presa e para navegar seguro mentras migra a sitios de desove particulares, precisamente un dos problrmas foi, cando en 1980 se construi una presa en Yangtze que alterou a forma de vida, deste pez e outras especies, xa que a presa interrumpeu o camiño o alto do rio onde desovan estos peixes.
    Como solucion crearon unha serie de comportas para que os peces poudesen cruzar a presa e chegar arriva do rio a desovar, pero, sen saber porque, todos os peces pasaban por estas comportas menos o pez espatula o cal nin se achegaba a esta presa, asi este pez comenzou a estar en perigo de extincion.

    Fixeron varios experimentos e descubreron, apagando e encendendo a luz que estes peixes non cazan pola vista senon atraves dos sensores da sua “espatula”e asi experimentando cos sensores desta encontraron o problema a evitar a presa; metendo una varilla de metal descubreron que todos estes peixes a reuian instintivamente , o descubrimento foi que certos metais alteran os seus sensores e por eso evitan a presa, que conten moitisimos desos elementos.

    Aun seguen en busca dunha solucion para este peculiar peixe.

  17. Yolanda Bermúdez di:

    A Represa de Itaipù, è a segunda presa mais grande do mundo, è binacional, pertence a Paraguay e Brasil, ten unha capacidade instalada de 14.000 megavatios, mide unns 200 km de largo.
    Tras represar as augas do Paranà, mediante ataguìas, o canal do desvio do rìo foi aberto, e permitiu secar o trecho lo lecho orixinal para poder construir a represa principal. Isto provocou un grande impacto nas especies que vivian alì.

  18. Karina Espiñeira di:

    Estamos a permitir a extinción de especies animais únicas no mundo debido as supostas necesidades do home. É importante a construcción de presas claro que sí, non só é importante, senon que é necesario, pero tamen hai que tomar conciencia da situación que estamos comenzando a vivir. Estanse extinguindo moitos animais por accións humanas, temos exemplo na catástrofe das Fragas do Eume. Eu creo que ninguna actividade humana, aínda por moito que nos beneficie e facilite as cousas debe alterar o ecosistema dos animais, e menos en tal grado que chuegue a desaparición dunha especie.

  19. Amir Pose di:

    A enerxía hidráulica obtense da caída da auga dende certa altura a un nivel inferior o que provoca o movemento de rodas hidráulicas ou turbinas. As devanditas turbinas ou rodas, á súa vez, provocan un movemento cinético de rotación, que se transmite a un xerador eléctrico, e este produce enerxía eléctrica. Á enerxía que provén da auga chámaselle Enerxía Hidráulica, e do sitio de onde se obtén, Central Hidroeléctrica.
    As centrais hidroeléctricas son estacións dende as cales se aproveita a enerxía dun salto de auga para convertelo en enerxía eléctrica. Hai diferentes tipos de centrais, dependendo do servizo que dean no consumo global da rede.
    As centrais hidroeléctricas, se ben son fontes de enerxía renovable, non son totalmente favorables para o medio. Durante a construción estas centrais rómpese a harmonía do medio é dicir altérase o ciclo que leva normalmente; Unha evidencia clara disto é a talla de arbores que se efectúa para maior facilidade e traslado de materiais e paso de vehículos, a construción de represas ou pantanos artificiais altera a vida da fauna acuática, xa que impide o remonte dos peixes e estes comezan a ter problemas no seu ciclo reprodutivo, aumentando así a diminución da poboación acuática, todo isto ademais do cal moitas veces deben trasladarse pobos enteiros para a realización destes proxectos.

  20. Alba Guzmán di:

    En España, funcionan 22 centrales térmicas de carbón que proveen un 23% da xeración eléctrica total do país e son as responsables do 64% das emisións de CO2 do sector.

    Ranking das centrales eléctricas más contaminantes:

    1. Central Térmica As Pontes (A Coruña)
    —Media de emisionss: 9.121.027 toneladas de CO2 (o mesmo que emiten 3.040.000 coches ó ano).
    —Potencia instalada: 1.400 MW e ano de construcción: 1976.
    2. Central Térmica de Aboño (Asturias)
    —Media de emisions: 7.602.693 toneladas de CO2 (o equivalente ó que emiten 2.534.000 coches ó ano).
    —Potencia instalada: 903 MW e ano de construcción: 1974.
    3. Central Térmica Litoral de Almería (Almería)
    —Media de emisions: 6.998.752 toneladas de CO2.
    —Potencia instalada: 1.100 MW e ano de construcción: 1984.
    4. Central Térmica de Teruel (Teruel)
    —Media de emisions: 6.828.042 toneladas de CO2
    —Potencia instalada: 1.050 MW e ano de construcción: 1979.
    5. Central Térmica de Compostilla (León)
    —Media de emisions: 5.974.704 toneladas de CO2
    —Potencia instalada: 1.312 MW e ano de construcción: 1961.

    • Mateo Fdez di:

      Deste compendio de datos hai varias cosas que me sorprenden, pero unha por enriba das demais: a última destas centrais é do ano 1984, o que significa que ten máis de 30 anos. É que non temos descuberto nada neste tempo? Nunha sociedade na que a potencia dos ordenadores duplícase cada vez en intervalos de tempo máis pequenos, na que estamos a ver a minería en asteroides como unha opción factible, no que temos conseguido clonar seres vivos (aínda que non como queríamos de todo, e xa fai tempo de esto) ou no que prácticamente xogamos a ser Deuses creando elementos sintéticos, e aínda usamos un modelo enerxético do século pasado, e aínda se me apuras, da Revolución Industrial.
      Creo que fai falta un VERDADEIRO apoio á ciencia na búsquedadunha solución real, xa que das que temos, ningunha é plenamente satisfactoria (nuclear->residuos, hidroeléctrica->o que estamos a falar, eólica ou solar->intermitencia…). Pero vese claramente que detrás do sector enerxético hai moito diñeiro e intereses, e que grazas a el estamos como estamos, ademais da tremenda dependencia da enerxía que nosa comunidade desenrolou, e por culpa da sobrepoblación levounos a esta situación.

      • Beatriz Castro di:

        Efectivamente como di Mateo, dependemos e moito da enerxía para o desenvolvemento da nosa vida diaria, pero non existen moitas alternativas ás enerxías xa coñecidas.
        Non so nos moven cuestións económicas, ás veces os riscos para a vida fan que os dirixentes dos países tomen unhas ou outras decisións.
        Poñamos de exemplo o que está a pasar en Xapón, unha potencia ascendente, pero que se vai a enfrontar a un grave problema económico (perda da competitividade e aumento das importacións) e á ameaza de apagamentos no verán, todo isto polo peche das súas centrais nucleares. Xapón tomou esta decisións tralo do accidente de Fukushima, o 11 de marzo de 2011, despois de que un tsunami arrasara esa costa xaponesa, aínda que xa tivera outros problemas anteriores por ser o país unha zona de alto risco sísmico.
        Para os ecoloxistas, o caso xaponés é un exemplo, un símbolo.”É unha demostración moi clara de que se pode vivir sen nucleares” e destacan o aforro de enerxía que conseguiu Xapón nun solo ano.
        O principal problema vai chegar en verán, cando o país ten a máxima punta de demanda eléctrica por causa dos aires acondicionados contra a calor sofocante e húmido. Nos grandes edificios de Tokio, por exemplo, nin se poden abrir as ventás. O ano pasado, o metro da capital funcionou case ás escuras e sen moitas das escadas mecánicas, e os xaponeses embarcaronse nun grande aforro na súa vida diaria.Pero aínda este verán pode ser peor, polo peche total das centrais nucleares.

        Ó ser un arquipélago, non pode importar electricidade directamente do exterior, que é o fixo Alemania para suplir ás súas nucleares. Así que Xapón substituíu a produción nuclear coa importación de gas licuado e carbón. No último ano (ata marzo de 2012), a balanza comercial do país mostrou un déficit de 54.000 millóns de dólares, e por primeira vez dende 1980 rexistro un déficit comercial, principalmente polo aumento da importación de combustibles.

        Tokio lazou tamén un programa de renovables (ata agora case inexistente), pero aínda tardará anos.

        Está claro que se pode aforrar en enerxía pero é imprescindible investigar e buscar novas fontes que nos axuden a seguir adiante. Xapón poder ser o primeiro, pero non o derradeiro, dos países con problemas enerxéticos.

  21. Sara Otero di:

    Esta central hidroeléctrica é o maior proxecto hidrolóxico do mundo e foi levantada na metade do río Yangtsé (o terceiro máis grande do mundo despois do Nilo e o Amazonas) e está ubicada na ciudad de Yichang (provincia de Hubei).
    O proxecto de “As Tres Gargantas” é moi criticado polo forte impacto ambiental que supón e polo traslado que sufriron as máis de 2 millóns de persoas. Foi construído co fin de abastecer a China cunha enerxía eléctrica equivalente a 22500 MW (empregando 26 turbinas). Resulta a maior represa de xeneración de enerxía do mundo, pero de toda esta enerxía esperábase máis. A idea que tiña o proxecto era que proporcionara o 11% da electricidade producida en China, pero a realidade é que, completamente activa, soamente proporciona o 3% do consumo interino chino. Persoalmente, penso que todos os problemas que desencadea non compensan a insignificante enerxía xerada.
    Esta retención da auga dunha capacidade de 39300 millóns de m³ supoñíase que tamén controlaría o cauce do río e evitar as inundacións masivas que eran frecuentes á beiras do río Yangtsé, mais non foi así. O ano pasado por primeira vez o Goberno admitiu as críticas veladas a este macroproxecto cando China pasou da sequía máis absoluta nos últimos 60 anos a inundacións provocadas por chuvias torrenciais en tan só unha semana. Os estragos de este fenómeno afectaron a poboación e ao equilibrio do ecosistema.
    Agora moitos califican “As Tres Gargantas” como un enorme tapón no medio do Yangtsé que desestabiliza a zona máis fértil e rica en biodiversidade de China. Este proxecto que o Goberno converteu en símbolo de desenrolo nos seus inicios, hoxe vólvese en contra.

  22. Xisela Lema Díaz di:

    Caza e mortes deliberadas:

    Pode dicirse que polo xeral a especie foi protexida e respectada no pasado; non obstante, existen rexistros do uso do seu aceite como fonte de luz por parte dos colonos portugueses. Os indíxenas mura cazaban botos preto de Manaos, Brasil; durante o século XIX e os tikuna e cocama capturábanos preto a Leticia, Colombia e o o baixo Ucayali, respectivamente, polo menos ata a década de 1950. Tamén se utilizaron os produtos de exemplares capturados accidentalmente para fabricar medicinas e como amuletos de amor. Nos mercados da Amazonia comercialízanse ollos de «boto», pero as análises moleculares demostraron que proveñen do delfín costeiro (Sotalia guianensis), ao cal se lle chama «boto» nalgunhas regións.

    En Bolivia, reportouse a caza da especie por medio de rifles e redes. En 1996, adiantouse unha investigación para cuantificar o número de capturas incidentais e a comercialización de produtos do delfín rosado, os resultados mostraron que as capturas son efectivamente accidentais e só unha pequena cantidade destes cadáveres son utilizados con propósitos comerciales.

    Na Amazonia colombiana algúns pescadores mataron botos (mediante arpóns, disparos e envelenamento) para impedir ao interacción cos aparellos de pesca. Na conca do Orinoco e a Amazonia peruana existen algunhas noticias de mortes, debido tamén aparentemente á interacción cos pescadores.

    Neste, os delfíns rosados aprenderon a tomar vantaxe dalgunhas actividades pesqueiras. Poden romper as redes de pesca (en especial redes de cerco tipo lámpada) causando perdas considerables de peixes e danos aos aparellos de pesca. Tamén se reúnen para alimentarse de peixes atordados polo uso ilegal de dinamita. En ambas as dúas circunstancias os pescadores poden optar por matar os delfíns.

  23. Laura González di:

    Una represa hidroeléctrica no se construye en cualquier parte del curso de un río.
    Al planificar la construcción deben realizar un estudio ambiental, de niveles del terreno, de factibilidad de la obra, entre otras.
    Cuando se construye el primer resultado visible es el espejo de agua que se forma.
    Resulta así que ese gran lago artificial no solo cubrirá territorios sino que destruirá la fauna y la flora que queda debajo del agua. Ese lago será un gran espejo de agua que ha de modificar el clima de la región provocando más precipitaciones en la zona. La parte positiva es el aprovechamiento del agua para la generación de electricidad, que es una usina no contaminante del ambiente y la represa puede pasar a ser un lugar turístico aprovechando el lago ahí formado para la práctica de deportes acuáticos.
    Las represas, en algunas ocasiones sirven para regular el caudal de los ríos, asimismo como aprovechar mejor el agua en el regadío de cultivares.
    A las represas deben hacerse mantenimiento y controles periódicos, una rotura puede ser fatal. Saber controlar la presión que ejercen sobre las paredes el líquido elemento es fundamental, y deben estar custodiadas por la importancia estratégica que representan.

  24. Evelin López di:

    Unha presa é una barreira artificial que se constrúe en alguns ríos para embalsalos e reter o seu caudal. Os motivos principais para construir presas son concentrar o auga do río nun sitio determinado,o que permite xerar electricidade, regular o auga e dirixila hacia canais e sistemas de abastecemento, aumentar a profundidade dos ríos para facelos navegables, controlar o caudal de auga durante os periodos de inundacións e sequía, e crear pantanos para actividades recreativas. Moitas presas desempeñan varias destas funcións. A primeira presa da que se ten constancia construíuse en Exipto no 4000 a.C. para desviar o cauce do Nilo e proporcionar máis terreo á cidade de Menfis.
    O plan hidroeléctrico das Tres Gargantas, na conca do río Yangtzé, inclúe unha presa duns 2 km de longo e 185 m de altura, a maior do mundo, que comezou a construirse en 1993. Trátase tamén da maior construcción realizada en China desde a Gran Muralla, e constitúe asimismo o embalse máis longo do mundo, que se extende 600 km río arriba. Este plan proporciona enerxía a Shangai e a toda a conca do río Yangtzé. Tamén protexe aos 10 millons de personas que viven río abaixo das inundacions periódicas que asolan esta zoa, onde se cultivan as dous terceiras partes do arroz que se produce en China. Ademáis fai navegable o río máis arriba das gargantas Qutang, Wuxia y Xiling.

  25. Cristina Frade di:

    Diariamente prodúcense centos de incidentes que alteran o movemento rotatorio da Terra, aínda que esto cóstanos máis crelo que aos comezos desta teoría de Galileo.
    O home é o culpable destas alteracións, existen outros factores moi determinantes á hora da variación da rotación terrestre, como poden ser as mareas ou a acción do núcleo terrestre.
    Un gran volume disperso por unha gran amplitud reduciría a velocidade de rotación da Terra, mentres que unha forte concentración de masa nun punto concreto aumentaríaa.
    Isto ocorre na Represa das Tres Gargantas.
    Como dixo Nildes, a alteración que fixo a presa das Tres Gargantas foi de 2 centímetros sobre o seu eixe.
    Unha proba fehaciente de que non debemos preocuparnos porque o día de mañá despertémonos o sol decidira non saír á súa hora, xa que a terra só se desprazou 2 escasos centímetros do seu eixe, e de que, como di o catedrático Miguel Sevilla, sirva para fixarnos en cuestións “moitísimo máis importantes”, “coma os efectos que teñen nas persoas, edificios e na natureza”.

Deixa unha resposta