Seis grados que poderían cambiar o mundo

O volume da emanación de gases polo efecto invernadoiro é maior cada ano. Os científicos advirten que, como consecuencia, a temperatura global media pode aumentar 6 graos centígrados no próximo século. Por tanto o mundo experimentaría cambios radicais.

Aínda se as emanacións do efecto invernadoiro desaparecesen da noite para a mañá, as concentracións xa presentes na atmosfera equivalen a un aumento global de 0,5 a 1 grao centígrado. Que ocorrería se aumenta outro grao máis? Segundo Mark Lynas, os cambios deixarían de ser graduais. Os glaciares de Groenlandia e algunhas illas baixas comezarían a desaparecer. Cun aumento de tres graos centígrados, o Ártico estaría libre de xeo durante os veráns; a selva tropical do Amazonas empezaría a secarse e os índices de temperaturas extremas serían os normais. Un aumento de catro graos centígrados faría crecer o nivel do mar en forma considerable. Se sumamos outro grao máis, estariamos fronte ao ocaso dos cambios climáticos. Aquelas zonas que algunha vez foron rexións tépedas serían entón inhabitables. Os seres humanos entrarían en guerra polos recursos naturais restantes. Con seis graos de aumento chegaría o Día do Xuízo Final: os océanos serían vertedoiros mariños, os desertos apoderaríanse da face da terra e as catástrofes serían cousa de todos os días.

Que podemos facer en relación ao calentamiento global? Que lle ocorrerá á Terra se non facemos nada por evitar esta ameaza? Cal sería o punto de non retorno que indique que xa nada se pode facer por deter este problema?


Autora: Mila Mosquera

Esta entrada foi publicada en 4. Cara a unha xestión sustentable, 4. Clima e etiquetada , , , , , , . Garda o enlace permanente.

31 Responses to Seis grados que poderían cambiar o mundo

  1. Thiago Echevarría di:

    Os vou comentar sobre 10 ideas que podemos contribuir todos para reducir o CO2
    1. Cambia as lámpadas Reemplazar unha lámpada tradicional por unha de baixo consumo aforra mais de 45 kilogramos de dióxido de carbono ao ano. Certo que a segunda é mais cara, pero resulta mais económica ao largo de sua vida. Unha soa de elas pode reducir atá 60 euros de gastos de electricidad, según a Comisión Europea.

    2. Apaga a tele e o PC Só con apagar a televisión, o DVD ou o pc cando non estén en uso evitarás que miles de kilos de CO2 salgan a atmósfera. Non deixes os aparatos eléctricos en stand-by (espera): un televisor que pertence encendido durante tres horas ao día (a media que os europeos ven a tele) e en stand-by as 21 horas restantes consumirá un 40 por cento da enerxía total no modo de espera.

    Non deixes o cargador de teu móvil enchufado todo o tempo, aunque non esté conectado ao teléfono, porque seguirá consumindo electricidade.

    3. Conduce menos Anda, monta en bicicleta, usa o transporte público. Aforraras 30 gramos de CO2 por cada 4,5 kilómetros que non conduzcas. Por cada litro de combustible que quema o motor dun coche, se libera unha media de 2,5 kilos de CO2, según a Comisión Europea.

    Ir a máis de 120 kilómetros por hora aumenta un 30 por cento o consumo de combustible, frente a unha velocidad de 80 kilómetros por hora.

    4. Revisa os neumáticos Se a presión dos teus neumáticos baixa 0,5 bares, teu coche consumirá un 2,5 por ciento máis de combustible e, polo tanto, liberará un 2,5 por ciento máis de CO2. O aforro de cuatro litros de gasolina evita a emisión de seis kilos de dióxido de carbono.

    5. Recicla Podes aforrar mais de 730 kilos de CO2 ao ano ao reciclar a mitade da basura que se produce en casa.

    6. Evita moito embalaxe Escolle productos con pouco envase: unha botella de 1,5 litros xenera menos residuos que tres de medio litro. Na compra usa bolsas reutilizables. Evita as toallitas húmedas e de papel. Podes evitar a emisión de 1.100 kilos de CO2 si reduces a tua basura un 10 por cento.

    7. Menos agua quente E necesaria unha gran cantidade de enerxía para esquentar agua. Instala un regulador de caudal do agua na ducha e evitarás a emisión de mais de 100 kilos de dióxido de carbono ao ano.

    Lava con auga fría ou tibia e aforrarás 150 kilos de CO2.

    8. Vixia os electrodomésticos Tapar a cazuela mentres cociñas e un modo de aforrar moita enerxía. Ainda mellor son as ollas a presión e as vaporeras, que aforran un 70 por ciento de enerxía.

    Usa a lavadora e o (lavaplatos) só cando estén cheos. Se non o están, usa programas económicos. Non fai falta poñer unha temperatura alta, os deterxentes son eficaces incluso cando e baixa.

    9. Axusta o termostato A oscilación de dous graos centígrados en inverno e en verano aforra máis de 600 kilos de dióxido de carbono por fogar nun so ano. Baixar a temperatura un grao pode reducir a factura da calefacción entre un 5 e un 10 por cento. Cando ventiles a tua casa, abre as ventanas uns minutos, no deixes escapar o calor moito tempo.

    10. Planta un árbol Un so árbol absorbe unha tonelada de dióxido de carbono durante toda a sua vida.

  2. Xisela Lema Díaz di:

    O cambio climático xa mostra o seu verdadeiro rostro coa suba media global das temperaturas en 0,76ºC. Por cada grao que aumenten o impacto será máis e máis impactante ata chegar a ser imposible de concibir, mesmo polos científicos.

    Tan só seis graos menos é o que diferencia a era interglacial actual coa da última glaciación, cando Europa estaba practicamente cuberta de xeos.

    O documental que amosa Mila M., mostra unhas premisas de o que podería ocurrir con 6 grados mais e detalla a subida de o que está a suceder cun grado e o que acontecería en décadas sucesivas ata os 6 Cº no peor dos casos polo IPCC.

    En España xa coñecemos parte deses impactos: máis secas e fenómenos extremos meteorolóxicos. O clima migra pola Canle de La Mancha.

    A reportaxe, baseada na obra ‘Seis graos’ do xornalista Mark Linas, describe o escenario con dous graos máis como un mundo con poucos insectos, osos polares en extinción, a tundra en proceso agrícola, desertos en crecemento e illas coralíferas baixo o mar.

    Este escenario é o máis inmediato dentro de dous ou tres décadas, e xa é irreversible. Eses dous graos de máis chegarán cando a atmosfera conteña 450 partes por millón (ppm) de CO2, algo, que está á volta da esquina cando xa alcanzamos 383 ppm, a maior concentración do último millón de anos.

  3. Adela di:

    Cales poden ser as consecuencias deste aumento global da temperatura en Galicia? Que cambios poden ser apreciados xa nos nosos ecosistemas?

    • Rosalía García di:

      Un informe recente da Axencia Europea de Medio Ambiente sitúa o noroeste peninsular como unha das zonas europeas nas que máis se farán sentir as consecuencias do calentamiento global do planeta.
      Haberá sequías prolongadas e os veráns serán máis longos.
      Na costa galega o nivel do mar subirá 2,2 milímetros cada ano (un dos valores máis altos previstos para Europa) e as temperaturas, polo menos, 3,6 graos.
      Tamén se espera que chova menos que no Levante.

    • Cristina González di:

      Un cambio no ecosistema é que as nubes da Terra están cada vez máis baixas, dato descuberto polo satélite da NASA.
      En concreto, perdeuse un 1% da súa altura -de 30 a 40 metros- ao longo da última década. Este fenómeno ten implicacións potenciais para o clima mundial no futuro.
      Según os científicos, de continuar este proceso, o noso planeta podería enfriarse de maneira máis eficiente, reducindo a temperatura da superficie do planeta e «ralentizando potencialmente os efectos do calentamento global».

    • Nildes Abella di:

      Un dos cambios que se está a dar en Galicia debido a este quentamento global é o aumento da temperatura do mar (0,2 grados por década), descenso do pH (que afecta á calcificación dos moluscos) e un cambio na salinidade da auga e polo tanto estase a recortar a produción das rías.
      Esto xa se está vendo: en 2009 medíronse 26 grados na auga oceánica galega, cando as máximas solían oscilar entre 12 y 20 grados.
      Outro efecto visible son os desplazamentos de seres vivos como o bonito ou a sardiña, que xa comezaron a buscar aguas máis frías.
      Tamén se ven afectados dous factores determinantes para a supervivencia das especies: a capacidade de adaptación e a movilidade. E ahí entra o noso marisco, xa que o mexillón, a almeixa ou a navalla non teñen máis saída que adaptarse ou desaparecer.

      Como dixeron as miñas compañeiras producirase un aumento das temperaturas e unha redución das precipitacións que farán que o clima galaico se asemelle cada vez máis ao clima Mediterráneo.
      Ademáis co ascenso das temperaturas agárdase un incremento dos incendios, que xa é apreciable na actualidade, que podería chegar ao 80% segundo os expertos. Tamén verase afectada especialmente á biodiversidade galega, en concreto os anfibios que atopan en Galicia un dos mellores hábitats da península.

  4. Rosalía García di:

    Paréceme que estamos a centrarnos máis no futuro que no presente.
    O horizonte que nos amosan é desolador, catastrófico e insufrible, tanto, que nos paraliza. Continuamente estase a cavilar sobre qué pasará cando aumenten eses seis graos e mentres,o tempo está pasando e non cambiamos ningunha conducta. Deberíamos pensar novas formas de evitar ese aumento de temperatura.
    Temos que concienciar a xente, dende a educación, dende os máis pequenos, que calquera acto favorable co medio ambiente por moi ínfimo que pareza pode axudar a mellora das nosas condicións (actos tales como apagar as luces, non deixar correr a auga mentres non sexa necesaria…).
    Pero, para favorecer este comportamento, e imprescindíble un cambio nas estratexias de información, publicidade ou políticas de subvención.
    Nunca me gustaron os anuncios catastróficos, nos que parece que xa nada se pode facer, sen embargo, conciéncianme as mensaxes positivas e con esperanza como a que se nos ofrece na película de animación dirixida por Andrew Stanton, WALL.E (http://es.wikipedia.org/wiki/WALL%C2%B7E).

    Para evitar os peores impactos do cambio climático precisamos reducir drásticamente as emisións de gases do efecto invernadoiro. O sector enerxético é o maior responsable do conxunto de estas emisións, os ministros de Medio Ambiente intentaron en Bruselas, establecer unha reducción do 25% nos gases de efecto invernadoiro respecto a situación de 1990. A oposición dun país, Polonia, impediuno, quedando establecido o obxectivo nun 20%. Este porcentaxe complicará a pretensión final que é recortar un 80% as emisións no 2050.
    Greenpeace propón un cambio de modelo enerxético no que as fontes de enerxía sucias sexan remplazadas polas renovables, algo que será difícilmente alcanzable coas políticas de recorte en investigación do Goberno Español actual.

  5. Boris Lobón di:

    A temperatura global crece desmedidamente pero isto é debido a nos e as fabricas e demais industrias,como a petrolífera. Para remediar este drástico cambio hai que facer como di Thiago no seu comentario. Dentro duns anos subira igual a temperatura aunque se pongan unhas regras a seguir, porque sempre hai alguén que non cumpre con elas.Tendría que ser un forte cambio para que facesen caso,se non lles da igual. A política pode con todo, so alguns como Al Gore,que por certo pasoulle algo para cambiar de opinión,e por iso agora anda facendo “boas obras”.

  6. Vladislav Babenco di:

    Agora mesmo aínda estamos a tempo de cambiar os efectos do cambio climático, pero as compañias que contaminan (fábricas, polígonos industriais, etc…) non lles interesa parar o seu progreso porque hai demasiado diñeiro en xogo e perderian moitos millóns, asi que como en todo, o diñeiro xoga un papel moi importante. Eu penso que o punto no que non podamos facer nada será cando os cambios sexan realmente drásticos, como di Mila, cando o nivel de temperatura media ascenda polo menos 2º. Ese será o punto no que saberemos que é demasiado tarde parar o cambio climático.

  7. Karina Espiñeira di:

    Un grao máis: acabaríase o xeo do Ártico. ( Do ano 2010 ao 2050 )

    Lynas expón a desaparición do xeo do Ártico durante medio ano se a temperatura sobe só un grao centígrado máis. Ademais, as mareas poderían mergullar todas as vivendas da costa da Baía de Bengala, entre Birmania e India, onde habitan máis dun millón de persoas. Habería furacáns no Atlántico Sur (aquí estaría incluída Canarias), sequías severas no oeste de Estados Unidos onde se sitúan cidades como San Diego, San Francisco, As Vegas e Os Ángeles e veríanse cambios inesperados na agricultura de Inglaterra, onde hai máis de 400 viñedos.

    Máis 2 graos: acabaríanse as barreiras de coral. (A partir do ano 2050)

    Aceleraríase o derretemento dos glaciares de Groenlandia. Do glaciar Jakobshavn desprenderíanse porcións de xeo que se se derriteran serían suficientes para abastecer con auga potable a todos os habitantes de Nova York por un ano. A extinción dos osos polares non tería volta atrás e os insectos poderían comezar a migrar a moitas rexións que se volveron máis tépedas, un feito que xa é evidente en rexións de Brasil, Venezuela e Colombia. A illa-nación de Tuvalu, no Pacífico sur, podería quedar mergullada polas mareas e as barreiras de coral desaparecerían, porque non resistirían o aumento da temperatura da auga.

    Máis 3 graos: a ameaza caería sobre a selva do Amazonas (sobre o 2070)

    A neve dos Alpes acabaríase e as ondas de calor serían o normal no Mediterráneo e na metade de Europa central. Os furacáns de categoría 6, peores que Katrina, serían máis frecuentes e a selva do Amazonas podería desaparecer pola proliferación de incendios.

    Máis 4 graos: desaparecerían Venecia e parte de Exipto.

    O afundimento dos glaciares do Himalaya, que alimentan o río Ganges, produciríase antes do 2035. As inundacións serían frecuentes. Ademais, sen neve que produza auga, habería fames negras. O norte de Canadá converteríase na zona agrícola máis prolífica do planeta e os xeos do oeste da Antártida poderían colapsar elevando o nivel do mar até a destrución de zonas costeiras de América Latina. Tamén se alagaría por completo Venecia (Italia) e zonas de Exipto e Bangladesh.

    Máis 5 graos: non habería auga para Los Ángeles, O Cairo, Lima ou Bombai.

    Ante un escenario deste tipo, a guerra polo líquido sería inminente, unha situación que moitos dos expertos do mundo anunciaron.

    Máis 6 graos: volveriámonos ao período Cretácico.

    Por falta de nutrientes, e ante a extinción de máis do 70 por cento das especies, o océano veríase azul brillante. Os desertos avanzarían sobre os continentes. Os desastres serían asunto de todos os días e moitas das principais cidades do mundo, como Nova York, estarían baixa a auga. O mundo podería parecerse ao período *Cretácico, 144 millóns de anos atrás, no que soamente un 18 por cento da superficie da Terra estaba sobre o nivel das augas, cifra que hoxe se achega ao 30 por cento.

  8. Sara Otero di:

    Hoxe en día xa podemos percibir este quecemento, como por exemplo o feito de que os osos polares do Ártico afoguen (cousa que fai anos era case impensable). Estou de acordo co meu compañeiro Vlad, aínda estamos a tempo de conseguir que non aumenten eses 6 temidos graos, pero temos que empezar por facer algo. As pequenas contribución que mencionou Thiago penso que non son suficientes, senón que é o Goberno que debe “coller as rendas” de esta situación e empezar a tomar medidas máis drásticas, empezando polas fábricas e industrias do comercio.
    O noso obxectivo principal e máis urxente polo de agora é conseguir que a temperatura non aumente ata 3 graos centígrados, pois ese é límite de non retorno e cando xa non poderemos facer nada. O desastre comenzará coa desaparición do Amazonas a causa de imparables incendios. Logo xa aumentrá 1 grao máis (é dicir, estaríamos nos 4 graos de aumento) e derreteríase os polos da Antártida causando a desaparición das costas do Sur de América. O nivel da auga aumentaría de 60 a 70 metros.

  9. Ana Domínguez di:

    O hidróxeno é o futuro en termos de enerxía renovable, é o medio máis óptimo de almacenaxe tanto da enerxía da red eléctrica como transporte.

    Atendendo a o alternativo dos recursos naturais que ofrecen fontes de enerxía, as pilas de hidróxeno son o medio ideal para almacenar e repartir a enerxía acumulada.

    E a nivel individual os consellos da ONU para minimizar o impacto do aumento de temperatura do planeta son os seguintes:

    Eliminar o uso de productos fluoro carbonados.
    Utilización de fibra de celulosa en lugar de plásticos.
    Establecimento de medidas de ahorro enerxético.
    Electrodomésticos eficientes.
    Ahorro de auga.

  10. Yannick Afonso di:

    A única cousa que podemos facer agora é tratar de evitar desgastar máis a capa de ozono para asi poder inventar algunha cousa para a supervivencia humana.
    Creo que deberían poñer máis informacion pola radio,televisión,etc sobre todo isto porque é unha cousa moi importante e perigosa que sobre todo hai que ter coidado porque afectarían ás próximas xeracións.

  11. mateogarcia di:

    Oh! Unha noticia que fala sobre o CO2 e das consecuencias do seu aumento na atmosfera terrestre, non o podo crer, realmente orixinal…
    De todos modos, o tema é realmente interesante, e penso que todos deberiamos estar informados, xa que é algo que afecta a todo o mundo e é de vital importancia.
    Buscando métodos para reducir o CO2, atopei os seguintes(os nomes estan en inglés e non penso traducilos), que consisten en recoller o CO2 e almacenalo de modo que incluso se podan chegar a obter beneficios:
    COAL SEAMS: consiste en bombear o CO2 en minas de carbón baleiras. Isto expulsa o gas natural que hai acumulado e permite extraelo e aproveitalo.
    OIL FIELDS: consiste en bombera o CO2 en xacementos de petróleo agotados, o que fai que os restos de petróleo que quedan que non poden ser extraídos mediante técnicas convencionais podan ser aproveitados.
    BASALT: O CO2 reacciona coa auga atrapada nas capas de basalto producindo carbonato cálcico, que retén o CO2 de xeito seguro.

    • Victoria Zherdeva di:

      Xa que Mateo dixo que non pensa traducir as palabras que estan en ingles xa o fago eu esplicando un pouco que son:
      Coal Seam é procedente de yacimientos donde se extraen hidrocarburos só en forma gaseosa, o gas «asociado» obtenido xunto con petróleo crudo, así como o metano obtenido en minas de carbón (gas de mina) o en vetas de carbón.
      OIL FIELDS son os yacimientos de gas y petróleo.
      BA SALT: el anodo suele ser un metal, el cátodo un metal óxido y el electrolito una solución salina que facilita el flujo de iones.

  12. Alba Guzmán di:

    Eu queria falar un pouco do libro de Mark Lynas; Seis Graos: O noso futuro nun planeta máis quente.
    O libro é unha meta-análise que detalla a ciencia da mudanza climática. O primeiro capítulo describe os esperados efectos do cambio climático con un aumento de grao na temperatura media global. O segundo capítulo describe os efectos de dous grados de temperatura media e así por diante ata o capítulo 6, que mostra os efectos deseados de seis graos na temperatura media global. Os efectos son tamén comparar estudos paleoclimáticos, con seis graos de calefacción en comparación co seu Cretáceo.

  13. Nildes Abella di:

    Atopei un vídeo que aínda que subtitulado xa que está en inglés o que di pareceume interesante. Nel explica a situación na que se atopa África, a sequía que sofre, que pasaría co desxeo do Himalaya e como lle están afectando os efectos do cambio climático a Amazonía, o pulmón do planeta.
    Ademáis defende que debemos protexer os ríos xa que considera que estes son as arterias do noso planeta.

    http://www.youtube.com/watch?v=A8JtoednlbY

    Vin nalgún dos comentarios o termo IPCC, como non sabía o que era púxeme a indagar e atopei que o IPCC é a sigla do Grupo Intergubernamental de Expertos sobre o Cambio Climático , un organismo científico responsable da evaluación dos riscos do quentamento global debido á actividade humana . O grupo formouse en 1988 pola Organización Meteorolóxica Mundial.

    Para que a temperatura non siga aumentando a este ritmo desproporcionado os países ricos son os que teñen que tomar medidas, xa que os pobres serán os que peor o pasen con esta situación. Para manter a temperatura so nun aumento de dous grados necesitariamos restrinxir a emisión de gases invernadoiro en 7.000 millóns de toneladas. O emprego de enerxías renovables (solar, eólica, maremotriz) é decisivo e deixar de depender do combustible fósil.
    Canto máis esperemos para facer algo respecto do quentamento global máis duro de resolver será o problema, será necesaria máis ciencia máis diñeiro e máis coperación mundial.
    Se a temperatura chegase a elevarse eses seis grados a vida no planeta sería extrema e desaparecerían multitude de especies.

  14. Beatriz Castro di:

    O mapa do mundo comeza a cambiar polo efecto do quecemento global, tras confirmarse a formación dunha nova illa na costa este de Groenlandia debido ao desxeo dun glaciar.
    A illa ten a forma dunha man con tres dedos, mide 600km de longo, está composta por enormes picos de xeo e encóntrase rodeada de centos de icebergs, seguindo indica o veterano explorador estadounidense Dennis Schmitt, quen bautizou o arquipélago co alarmante nome de Illa do Quecemento.

    Unha serie de fotografías tomadas dende un satélite estadounidense amosan como en 1985 esta illa era parte integral de Groenlandia.
    No 2002 só estaba unida a esta por un pequeno istmo e para o verán do 2005 xa estaba completamente separada.

    Seguindo a investigación Xeolóxica Norteamericana, a illa do Quecemento creouse a unha rapidez antinatural, mediante unha enorme e rápida transformación física e espérase que se converta nun símbolo dos futuros efectos aos que deberá facer fronte a humanidade como consecuencia do quecemento global.
    A formación desta illa é unha demostración palpable da desintegración do manto de xeo que conforma e cobre Groenlandia, o maior despois da Antártida. En condicións normais, a formación desta illa houbese tardado arredor de mil anos.

  15. Antía Navajas di:

    Eu penso que o punto de non retorno xa se está a mostrar, al menos agora aínda podemos facer algo por rebaixar estas consecuencias do efecto invernadoiro, pero xa digo, rebaixar, porque non creo que se puidera conseguir que volvese a Terra ás temperaturas “normais”, pois desde que apareceu o homo sapiens (ou aínda antes), xa se comenzou a contaminar, dunha forma ou doutra. Isto agora nótase máis porque os cambios son moito máis visibles dende que se comezou a estudar, e anque non se note todos somos un pouco máis conscentes; o problema, creo que é, como di Adela nas clases, que se incidiu tanto sobre o cambio climático que a xente xa non se o toma en serio.

  16. Laura González di:

    Yo quiero hablaros sobre la retroalimentación:

    La retroalimentación es un proceso por el cual un cambio en una cantidad cambia una segunda cantidad, y el cambio en la segunda cantidad tiene como consecuencia un cambio en la primera cantidad. La retroalimentación positiva aumenta el cambio en la primera cantidad mientras que la retroalimentación negativa lo reduce. La retroalimentación es importante en el estudio del calentamiento global porque puede amplificar o disminuir el efecto de un proceso particular.
    El principal mecanismo de retroalimentación positiva en el calentamiento global es la tendencia de calentamiento que causa un incremento en el vapor de agua en la atmósfera, el cual es un gas de efecto invernadero. El principal mecanismo de retroalimentación negativa es el enfriamiento radiactivo, el cual incrementa a la cuarta potencia de su temperatura según la ley de Stefan-Boltzmann, y por el cual la cantidad de calor radiada de la tierra al espacio aumenta con la temperatura de la superficie terrestre y la atmósfera. Las retroalimentaciones positivas y negativas no son impuestas como suposiciones en los modelos, pero por el contrario como propiedades emergentes que resultan de las interacciones de procesos dinámicos y termodinámicos básicos.
    El conocimiento imperfecto sobre la retroalimentación es una de las causas principales de incertidumbre y preocupación sobre el calentamiento global. Existe una amplia gama de procesos de retroalimentación potencial como las emisiones de metano del Ártico y la retroalimentación del albedo nieve/hielo. Consecuentemente pueden existir puntos de inflexión, los cuales podrían tener el potencial de causar un cambio climático abrupto.

  17. Sabela Escourido di:

    “Pódese frear o cambio climático sen que afecte ao noso estilo de vida”Klaus Hasselmann, alemán de 70 anos, é un dos pais da investigación en clima. Dirixiu durante un cuarto de século, ata 1999, o prestixioso Instituto Max Planck de Meteorología.Su traballo foi clave para o desenvolvemento dos actuais modelos de clima, que introducen a interacción entre a atmosfera e o océano, e tamén para facer detectable a influencia humana no quentamento. Agora, como profesor emérito, segue investigando pero gárdase tempo para a súa afección, a física de partículas. En decembro de 2003, Hasselmann advertía nun artigo en Science que o protocolo de Kioto “terá un efecto insignificante no cambio climático futuro”, porque o único realmente efectivo sería reducir a cero as emisións de dióxido de carbono no prazo dun século. Non obstante, a súa mensaxe non é pesimista. Máis ben o contrario: “O problema é resoluble” e a un custo “perfectamente asumible”, di. Hasselmann abriu o primeiro encontro da recén constituída Asociación de Científicos polo Medio Ambiente (CUME), celebrado recentemente na Universidade de Alcalá de Henares. Cal é noso grao de coñecemento actual sobre o clima?Lo que dixemos os científicos xa a mediados dos setenta demostrouse correcto. As predicións volvéronse máis precisas, pero no básico é o mesmo: se queimamos os nosos combustibles fósiles ao ritmo ao que o viñemos facendo teremos un quentamento de entre 3 e 5 graos dentro dun século. A diferenza é que agora se pode detectar a influencia do home. E a nosa preocupación non é tanto polo quentamento que vemos hoxe, senón polo que acontecerá no futuro se non facemos nada para evitalo. Realmente necesitamos usar enerxía renovables.
    http://www.belt.es/noticias/2004/junio/24/cambio_climatico.htm

  18. Carlos García di:

    O ex vicepresidente estadounidense Al Gore, durante o mandato de Bill Clinton foi un dos principais voceiros do calentamento global no mundo. Fixo un documental sobre os efectos do calentamento global xenerado pola actividade humana sobre o planeta Terra, “Unha Verdade Incómoda” (An Inconvenient Truth)
    Por este documental, Al Gore obtuvo o Premio Nobel da Paz en outubro de 2007, premio que comparte co Grupo Intergubernamental de Expertos sobre o Cambio Climático (IPCC, polas súas siglas en inglés) de Nacións Unidas. Al Gore xa gañara no 2007 o Premio Príncipe de Asturias de Cooperación Internacional, así como o Oscar en 2006 a mellor documental e mellor canción orixinal. A base da argumentación de Al Gore é que o calentamiento global é real e producido pola actividade do home durante moitos anos.
    Al Gore expón información específica que afirma a tesis do seu documental, por exemplo:
    •Móstrase o retroceso de numerosos glaciares mediante fotografías tomadas ó largo destos últimos anos
    •Un estudo de investigadores do Instituto de Física da Universidade de Berna, mostra datos do núcleo de xeo da Antártida con concentracións de dióxido de carbono máis altos na actualidade que durante os pasados 650.000 años.
    A Associated Press contactou con máis de 100 prestixiosos climatólogos e preguntoulles sobre a veracidade do documental. Debido a que o documental aínda non se publicara ampliamente, moitos destes investigadores non o viran nin leran, pero os 19 científicos que sí o habían feito dixeron que Al Gore interpretara correctamente as ideas científicas.No 2007 produxose un documental chamado “A gran estafa do calentamiento global” donde expertos en distintas áreas expoñen os seus puntos de vista e a sua completa oposición ós comentarios e explicacións de Al Gore neste documental. O especialista danés e ex membro de organizacións ecoloxistas, Bjorn Lomborg, fixo en Project Syndicate unha feroz crítica ó filme.
    Dita película básase na crítica contra o intento dos países do primer mundo -e máis específicamente de Al Gore con a sua película-de frear o desarrollo dos países do tercer mundo. Prácticamente din o seguinte: “Si queremos que os países do tercer -ou carto- mundo se desarrollen e poidan ter enerxía, luz, mediciñas, transporte, etc, haberá inevitablemente emisións de C02 cara a atmósfera e haberá un calentamento global si é que éste existe”.

  19. Nerea Pardo di:

    O aumento de seis graos na temperatura. Case nin se nota. Non é tan grave… Non?
    Pois a realidade desgraciadamente é distinta. Tan so con seis graos mais Groenlandia pode desaparecer por completo de forma irreversible.
    Dentro de 60 anos en concreto para o período 2071-2100, según datos da Agencia Estatal de Meteorología (Aemet), España verase gravemente afectada polo cambio climático e Madrid alcanzará a finais do século as temperaturas actuais de Sevilla; Sevilla as temperaturas predominantes na cidade de Tucson (Arizona, EE UU); e o clima de Pamplona será coma o madrileño.
    Pero isto non é irremediable se rebaixamos as emisións de gases contaminantes.Non podemos rendirnos, temos que seguir loitando para que a xente abra os ollos, especialmente os grandes empresarios, os responsables das maiores emisión de CO2. ¿Como pode ser que as hamburguesas con queixo que comen os americanos teñan maior impacto de carbono que todos os vehículos familiares de América? ¿De que lles serve non reducir a contaminación para enriquecerse máis? Para nada,xa que dentro dun anos eles e os seus fillos estarán mortos polos seus propios actos destrutivos e egoístas e o diñeiro non poderá facer nada para evitalo.

  20. Cristina Frade di:

    A organización ecoloxista Greenpeace destaca que os sectores pesqueiro e forestal sofren xa as consecuencias do cambio climático

    No 25 aniversario de Greenpeace en España, o Rainbow Warrior, como embaixador do clima, chegou á Coruña no seu percorrido por diferentes portos da península Ibérica para concienciar á cidadanía das consecuencias do cambio climático. Greenpeace destaca que Galicia sofre xa as consecuencias do cambio climático e que sectores produtivos relevantes da economía galega están a verse afectados.

    A organización ecoloxista ha exposto os impactos máis destacados que para Galicia , recolle o informe A crise do clima. Evidencias do cambio climático en España e puxo de manifesto a necesidade de adoptar con urxencia medidas para frear este proceso e salvar así o clima. Segundo os últimos datos científicos, a ameaza de aparición de impactos irreversibles é moito máis inmediata do que se previu até o momento.

  21. Evelin López di:

    O calentamiento global permite referirse a dous cuestions relacionadas: por un lado, tratase de un fenómeno observado no promedio da temperatura das últimas décadas, que sube de maneira sostida; por outra parte, é unha teoría que sosten que a temperatura seguirá crecendo no futuro a causa da acción do home, como xa han discutido aquí meus compañeiros.
    Pese á popularidade que o tema cosechou, é importante realizar algunhas distincions. O calentamento global soe asociarse o cambio climático, aunque éste último fenómeno sempre existiu e é natural. De todas formas, na actualidade soe coñecerse como cambio climático ó producido pola acción humana, que xenera variacions anómalas.
    Por outra parte, o calentamento global está asociado o efecto invernadero, que é un fenómeno por o cal certos gases que compoñen a atmósfera terrestre reteñen parte da enerxía emitida polo solo tras haber sido calentado pola radiación do Sol. O efecto invernadeiro funciona da siguiente maneira: a radiación solar atravesa a atmósfera, rebota contra o solo e debería volver a atravesala; sen embargo, os gases de efecto invernadeiro (como CO2 e o metano) producen una capa de contaminación que impide que os raios solares volvan a sair, producindo un aumento da temperatura na Terra.
    Existe a necesidade de reducir as emisions contaminantes para impedir que siga en aumento. De non revertirse, como xa dixeron algún,os glaciares podrían derretirse, aumentando o nivel da agua nos océanos.

  22. Diana Pérez di:

    A Terra recibe a calor do Sol. Alguns gases da atmósfera a reteñen e evitan que parte desta calor se escape de retorno ao espacio.
    Hoxe en día esta situación de equilibrio delicado esta en perigo a causa da contaminación da atmósfera, que provoca que os gases reteñan moita calor cerca da superficie. As temperaturas de todo o planeta aumentaron no ultimo siglo e isto podría provocar un cambio climático a nivel mundial.
    O aumento del nivel del mar e outros cambios no medio ambiente representan unha ameaza para todos os seres vivos.
    O termino efecto invernadoiro fai referencia ao fenómeno polo cal a Terra mantense quente e tamén ao calentamento xeral do planeta. Para manter as condicions ambientais optimas para a vida é indispensable que entendamos as relacions complexas que se establecen entre a Terra e a atmósfera.

  23. Santiago de la Iglesia di:

    Claro que hai un cambio climático, pero iso é, non só porque hai xente “mala” no mundo que dalle igual o clima e o planeta, senón porque alberga máis de 7 mil millóns de persoas respirando, emitindo gases, manipulando o solo, cortando bosques, contaminado ríos, expulsando gases nocivos, CO2… é dicir, cambiando a composición do planeta. Queremos viaxar, comunicarnos dende distintos puntos do planeta, abastecer de comida ao increible numero de poboación, impensable incluso para a propia nai natureza: como non vamos a desgastala? O certo é que pensamos tanto en como encontrar solucións, cando o problema somos nós. Sexamos valentes e suicidémonos todos, soamente quedarán os máis cobardes para conservar a raza humana, e serán moitos, pero axudará ao cambio climático, xa o veredes. Somos moi prácticos, en canto descubrimos algo productivo e menos forzoso, o escollemos con prioridade, pero xa está, xa no máis, xa non valen as mentes productivas, necesitamos concepción de humanidade, ética, debemos conservar todo o que nos rodea. Nacemos sen a idea de salvar ao planeta, e así debería ser: por qué un neno ten que comerse os errores pasados da humanidade?, por qué teño que facer eu algo polo medio ambiente? tiven eu a culpa? Pois parece que sí, por nacer. Todos nós tivemos a gran sorte de venir ao mundo para aportar a noso gran de xodienda e despois morir, os máis afortunados o farán antes da subida 6 graos. Este mundo estase a converter nun “inferno”, e aínda que parezo moi esaxerado, e a xente ri, estou a dicir unha realidade. Asústanos, que non a cres, pos fai algo pola Terra e tírate pola ventá do piso máis alto do teu edificio, xa que por vivir nel xa eres causante do cambio climático. Non vou dicir outras solucións, que todos estamos cansados de oílas e tamén de non cumplilas.

  24. Amir Pose di:

    Solucións para o quentamento global. En primeiro lugar, unha das solucións que poderiamos realizar para combater o quentamento global, é a reciclaxe.
    Este é o proceso que consiste en volver usar produtos materiais obtidos a través de residuos, é dicir reutilizar os produtos que aínda non chegaron ao final da súa vida útil.
    A devandita alternativa sería moi útil para a zona, xa que unha pequena porcentaxe do CO2 que existe actualmente provén da descomposición dos diversos produtos orgánicos e non orgánicos (desperdicios) que se botan en distintos lugares arredor da cidade, xa sexa nas rúas, pistas, vereas.

    En segundo lugar, o consumo de enerxía eléctrica é un gran problema para a atmosfera, debido a que utilizar electricidade por medio de artefactos condutores pódese orixinar en gran cantidade dióxido de carbono (CO2).

    En terceiro lugar, deter a deforestación axudaría enormemente a que o quentamento global desapareza. Pódense aforrar ata 1000 quilos de residuos nun ano reciclando a metade dos residuos dunha familia.

    Estas tres pequenas medidas son moi sencillas, nada do outro mundo e poderiamos facelas de forma sencilla, pero para frenar isto ao paso que vai, teremos que traballar moito mais. Pero non chega con uns poucos, se non arrimamos todos o hombro non poderemos facer nada para frenar este problema; asi a todo, todos somos habitantes dun mesmo planeta non? se queremos que esto siga asi temos que facer algo para frear o calentamento.

  25. Alexandra Parceiro di:

    A xente pensa no cambio climático como algo futuro, cando xa esta a ocurrir, exemplos de que esta a ocurrir son:
    Este inverno en toda Europa pasamos un dos invernos máis fríos dende había anos, o que provocou montons de mortes por hipotermia.
    Este ano antes de empezar a primaveira xa houbo incendios forestáis, o día de onte había rexistrados 19 incendios no que vai de ano.
    O normal en Galicia era que os invernos foran chuviosos, pero este ano no inverno apenas choveu e de seguir así teriamos graves problemas de avastecemento de auga no veran. Incluso houbo lugares de Galicia que en marzo foron as primeiras nevadas do ano.

    Así que todo isto debería ser suficiente para alarmarnos,darnos conta de que o cambio climático xa empezou e facer algo por cambialo. E verdade que xa estamos nun punto de non retorno, pero é que todo o que fagamos no medio ambiente repercute, e non pode volver a quedar como o principio. O medio ambiente é como un folio, cando ese folio o estruxamos e rompemos,nuncavolvera a quedar como estaba o principio; iso é o que pasa coa Terra, se a estropeamos e contaminamos, por moito que logo a limpamos, nunca quedara igual ca o principio. Pero isto non significa que é o fin, se fixeramos algo por contribuir poderiamos facer que isto non fora a máis, pero se non facemos nada e quedamos de brazos cruzados pensando que non podemos axudar isto vai ir a peor.

    O ano pasado unha compañeira neste blog subiu unha notica do cambio climatico, nesa noticia o principio de todo deixa un enlace dun test, co cal podes saber se estas a contribuir co medio ambiente positivamente ou negativamente.
    Deixo o enlace porque o test esta ben para mentalizarte ti mesmo e saber se estas a facer ben o medio ambiente:
    http://ies.fernandowirtz.ccmc.climantica.org/2011/01/25/394/

  26. Mateo Fdez di:

    Eu aporto o dato de que nos últimos 40 anos extinguíronse máis de 784 especies, e agora mesmo máis da metado dos réptiles (o 51%) encóntranse en perigo, ademais dun 52% dos insectos, un 12% das aves, o 23% dos mamíferos, o 32% dos anfibios, o 25% de tiburóns e o 20% das raias. En total, pouco menos da metade das especies do mundo encóntranse en perigo, e 65 só sobreviven en cautiverio.
    Nun recente estudo levado a cabo por centos de científicos e dirixido por unha bióloga da Universidade de Texas determinouse que tamén nos últimos tempos máis de 70 especies de ranas extinguíronse por culpa do cambio climático.
    Este ritmo de extincións desenrólase entre cen e mil veces máis rápido do normal que determina a natureza.

    • Eduardo Cagide di:

      Xa que falas das extincións debidas ao cambio climático, eu quería concretar a un mamífero que está considerado o animal máis vulnerable ao cambio climático. Estou a falarvos do oso polar, esta especie estase vendo moi reducida nos últimos tempos, non só debido a súa caza furtiva, que xa está case erradicada, senón debido a que o cambio climático está a destruir o seu habitat, que é o Océano Ártico que se está a derreter, isto provoca que o oso polar vexa reducido o seu habitat e que lle sexa moito máis difícil cazar as súas presas.
      Segundo un estudo do goberno dos Estados Unidos, afirman que en só cincuenta anos extinguiranse dous terzos da poboación total de osos polares, e xa sabemos que este goberno é un dos máis optimistas nestes temas.

Deixa unha resposta