Un cambio social

O cambio climático é o maior problema ambiental ao que se enfronta a humanidade en toda a historia.
A causa deste problema débese ao aumento de CO2, que acontece desde a revolución industrial. As actividades humanas son a principal causa das emisións de gases de efecto invernadoiro (GEI).

Necesitamos un cambio urxente nas actividades humanas para reducir a emisión de gases invernadoiro. Reducindo as emisións podemos mitigar os efectos de cambio climático e así garantir o futuro do planeta.

Todos debemos realizar un esforzo: os gobernos, as empresas, os colectivos sociais e cada un dos cidadáns.

Nós, os cidadáns, podemos facer varias cousas para cooperar:
– Reducir o consumo de electricidade e auga nas nosas vivendas.
– Reducir o consumo de produtos contaminantes (por exemplo as bolsas de plástico).
– Reducir o uso do coche, compartindoo ou usando o transporte público.
– Reciclar.
– Reutilizar

Se diariamente utilizamos o autobus, en lugar do coche, poderiamos aforrar sobre 617 kg de emisións de CO2 ao ano.
Se todos duchámonos no canto de bañarnos, aforrariamos 270 kg de emisións de CO2.
E se sutituimos as lámpadas incandescentes por unhas de baixo consumo logaríamos aforrar 46 kg de emisións de CO2 ao ano.
Con isto do cambio climático non só corremos perigo nós, tamén moitos seres vivos, tanto animais como plantas.
Nós como “especie intelixente” deberiamos tomar consciencia do problema para deixar aos nosos descendentes un mundo no que vivir.

Autora: Rebeca Vila

Esta entrada foi publicada en 4. Cara a unha xestión sustentable, 4. Clima e etiquetada , , , . Garda o enlace permanente.

28 Responses to Un cambio social

  1. Beatriz Castro di:

    O cambio climático constitúe un fenómeno global, tanto polas súas causas como polos seus efectos e, en consecuencia, require de unha resposta multilateral baseada na colaboración de todos os países. España, como Estado Membro da UE, participa activamente no proceso de negociación internacional, que se desenrola principalmente a través de reunións anuais das Partes da Convención Marco de Nacións Unidas sobre o Cambio Climático e do Protocolo de Kioto.
    Para afrontar un fenómeno tan diverso e complexo como o do cambio climático é indispensable a colaboración dos diversos factores sociais, administracións, empresas, organizacións, e cidadáns co fin de avanzar na procura de solucións.
    Para a loita e adaptación é imprescindible que os responsables políticos dispoñan dun asesoramento científico e técnico que permita dar respostas e obter datos para a elaboración de climatoloxías, o desenrolo de modelos e o establecemento de escenarios climáticos.

  2. joeltaibo di:

    O cambio climático, afectará a todo o mundo, pero os primeiros en notar as consecuencias disto, son os paises en vias de desenvolvemento, pois en eles habera un maior risco pola perda de alimentos, asi como a escaseza de auga pola sequía, sufrirán mais enfermedades, tamen grandes inundacións e un posible movemento migratorio debido a desertificación da terra cultivable e o aumento do nivel do mar.

  3. Nahir Roig di:

    A medida que a poboación mundial aumenta, increméntase a demanda dos recursos naturais, que se acentúa aínda máis co rápido aumento do número de individuos que tamén queren vivir mellor: máis e mellor comida; maior cantidade de auga e máis limpa; máis electricidade, refrixeradores, automóbiles, casas e apartamentos; terreos nos que construír esas casas e apartamentos…

    Xa se formulan problemas graves para abastecer de auga potable os miles de millóns de habitantes de todo o mundo. As poboacións en vías de expansión están a esgotar a auga de ríos e lagos e os grandes mantos acuíferos subterráneos están a diminuír constantemente. Que faremos cando estes depósitos naturais se baleiren? Tamén hai problemas para cultivar e abastecer a todos de suficientes alimentos: testemuño diso son as extensas fames rexistradas en moitas partes do mundo. Hai outros sinais de alarma: o volume de pesca mundial reduciuse considerablemente; a pesar do tamaño dos océanos, as especies máis valiosas pescáronse tan eficazmente que desapareceron.

  4. Mila Mosquera di:

    O volume da emanación de gases polo efecto invernadoiro é maior cada ano. Os científicos advirten que, como consecuencia, a temperatura global media pode aumentar 6 graos centígrados no próximo século. Polo tanto o mundo experimentaría cambios radicais. Según Mark Lynas si la temperatura del mundo subiera 1 grado se originarían huracanes que azotarían el Atlántico Sur.

    Por exemplo, con tres graos o nivel do mar podería aumentar ata sete metros se Groenlandia perde os seus glaciares, a segunda maior reserva de auga doce do planeta. O Ártico quedará sen xeo en verán, o Alpes perderá os seus glaciares e a Himalaia quedará case sen eles, poñendo en perigo as necesidades de 2.000 millóns de persoas que dependen desas reservas de auga xeada.

    Con catro graos a situación é xa case terrorífica e impensable. O planeta estaría irrecoñecible. O Amazonas quedaríase practicamente sen auga, a selva tropical quedaría reducida a unha sabana, os grandes ríos desaparecerían, o lume arrasaría grandes cantidades de bosques.
    Este proceso daría lugar ao que denominan no documental «retroalimentación positiva». É dicir, a seca propicia máis lumes e estes contribúen a máis seca.
    Xa con cinco graos, grandes áreas do planeta serían inhabitables. Centos de millóns de persoas converteríanse en refuxiados climáticos fuxindo da calor e a falta de auga.
    E por último cos seis grados chagaríamos ás extnicións ed masas.

  5. Nildes Abella di:

    Primeiro aclarar que do que falamos é do cambio climático, non do quecemento global; Enténdese por cambio climático aquel que afecta ás temperaturas, precipitacións ou ó vento durante un extenso período de tempo.
    O término quecemento global é un incremento na media da temperatura da atmósfera cerca da superficie terrestre o que pode contribuir a cambios nos patróns climáticos globais

    Esta claro que a acción humana é o principal causante deste cambio climático. A continuación explicarei como interven o home no proceso do efecto invernadoiro.
    A atmosfera é unha capa gaseosa que rodea a Terra e mantense pegada a ela pola forza da gravidade. É unha capa moi delgada (se a Terra fose unha mazá a atmosfera sería a pel deste fruto) que está formada principalmente por nitróxeno e osíxeno.
    É un escudo natural que nos protexe das radiacións nocivas do Sol e dos corpos extraños que poidan chegar do espazo.

    A enerxía que chega do Sol está constituída por radiación infravermella, ultravioleta e luz visible. Aínda que o 66% da enerxía é absorbida pola superficie terrestre o resto é reflexada. Os gases do efecto invernadoiro absorben parte da radiación infravermella e a reemitena á superficie facendo que a temperatura media sexa duns 14ºC. (Se non existira o efecto invernadoiro a temperatura media da Terra sería duns -22ºC).
    O aumento do consumo de combustibles fósiles nas actividades industriais e do transporte produxeron un incremento nos óxidos de nitroxeno e de dióxido de carbono (CO2) enviados á atmósfera. Estes gases fan que maior radiación infravermella regrese a Terra provocando o quentamento global. EEUU é o pais que máis CO2 emite á atmosfera.
    A continuación deixovos unha páxina que pareceume moi boa donde explica graficamente o tema do que falei , así como os efectos que se producirían na Terra se seguimos tratando tan mal o noso planeta:
    http://www.eitb.com/infografia-multimedia/cambio-climatico.html

    Debido a este aumento da temperatura, grandes porcións de xeo da Antártida están separandose do resto da masa polar . A magnitude e frecuencia das chuvias tamén aumentou
    debido a un incremento na evaporación da auga da superficie. Ademáis o nivel de agua nos lagos e ríos está a disminuír debido a evaporación e as sequías. Por último este vídeo que da que pensar:
    http://www.youtube.com/watch?v=R0DE63FzexU

  6. Iván Ramos di:

    Eu querría falar de outras accións que podemos facer as persoas para mellorar esta situación.

    A utilización de enerxías renovables, axudaría moito a diminuir a cantidade de CO2 que contén a atmosfera. Todos sabemos xa cales son estas enerxías:
    -Eólica(vento)
    -Mareomotriz(mares e océanos)
    -Solar(sol)
    -Geotérmica(Calor da Terra)
    -Undimotriz(ondas)
    -Azul(chegada de masas de auga doce ou salada)

    Se todo o planeta contribuise máis neste asunto,xa estaría amañado fai tempo, na miña opinión.

  7. Boris Lobón di:

    O cambio climático é unha das cousas que non tomamos en serio por que pensamos que non pode pasar, que iso so pasa nas películas, pero agora se pasa de verdade a xente non sabría que facer. O principio faría como nas pelis iríase a refuxiarxe a África como no caso da peli “2012” pero isto é a realidade. O cambio climático afecta a todo o mundo,incluido África,que sería o continente mais perxudicado xa non teñen comida se lles pasa iso pode ser o fin.Por último se todos contribuisemos na reciclación e demais tareas contra o cambio iría mellor o mundo,empezando por exemplo en clase non encendendo as luces e subindo as persianas.(Para iso teñen que arregalas primeiro polo menos en mi clase)
    O cambio climático mais a crisis,teria que, pala xente,ser o terror total pero dalle maior protagonismo a crisis e non o cambio climático e teria que ser ó reves.

  8. Eduardo Cagide di:

    O cambio climático non é unha película de ciencia ficción, xa é unha realidade. Fai unha década, tan so era unha conxetura, unha posibilidade. Agora o futuro pode ser devastador. Canadá cambia, o xeo do Ártico derritese, Asia e Sudamérica sufren tormentas e inundacións históricas. Os glaciares desaparecen, multiplicanse os incendios forestais e aperecen olas de calor insoportables…
    Un dos cambios que máis asusta aos científicos, é que a circulación global oceánica entre augas frías e profundas, e augas cálidas e superficiais estase empezando a ver algo alterada, e isto pode ser perigosísimo xa que estas correntes influen enormemente nos climas rexionais de todo o mundo. E ahora querovos facer unha pregunta, que pasara se estas correntes se alteran? Sería moi grave?
    Tamén quería deixar constancia de que o cambio climatico non é unha cousa que afecte so a paises como EEUU, Xapón, e ás demáis superpotencias mundiais, xa que a España afectalle e moito. Todolos informes publicados polo Panel Intergunamental do Cambio Climático da ONU (IPCC) establecen que España padecerá un incremento das choivas torrenciáis, máis olas de calor, un aumento da salinidade do mar e nevadas menos copiosas.
    España mantense como o país da UE que máis se alexa dos obxectivos de Kioto de reducción de emisións.

    • Sara Otero di:

      Respondendo a pregunta de Eduardo, sí, sí sería grave. Estas correntes son máis importantes do que pensamos, teñen tal influencia no clima, que se se viran alteradas, as temperaturas en Norteamérica e Europa descendenderían considerablemente (ata 5 ou 10ºC en Europa).
      Agora vou a explicarvos levemente por que ocorre isto. As correntes mariñas do Atlántico son as que regulan o clima de estes continentes, e o que fai que se produzan estas alteracións é o desxeo do Ártico. A auga salgada vai para o fondo do océano porque son máis densas, deixando a auga doce na capa superficial. O problema está cando aumenta a cantidade de auga doce, que impide o transcurso do “gran cinturón transpordador”, é dicir, impide que a auga da superficie do Atlántico Norte afonde na circulacion do fluxo que fan as augas frías do fondo cara o ecuador e as augas cálidas tropicais cara arriba para reemplazalas.
      Desde 1978 perdeu un 7,4% da súa superficie xeada, e cada vez, este proceso irá máis rápido. O xeo reflicte os raios do sol, e a auga obsórveos, polo que a medida que se vai derretendo, maior será a superficie de auga e máis raios serán absorvidos, como consecuencia, a temperatura aumenta. Ademáis, tamén sabemos que o CO2 disólvese mellor en auga fría, pero se as augas son cada mez máis quentes diminúe a capacidade de captación de CO2 da atmosfera e favorece aínda máis o efecto invernadoiro. A diminución da capa de xeo provocaría tamén unha maior subida do nivel da auga, porque ao aumentar a superficie oceánica, evapórase máis humidade, orixinando chuvias e neve.

      • Sara Otero di:

        Cabe pensar que esta será a sexta gran extinción da historia da Terra?

        • Victoria Zherdeva di:

          Respondendo a pregunta de Sara eu atopei un pouco da informacion sobre a sexta extincion:
          Unha cuarta parte das especies de mamíferos puede desaparecer nas próximas décadas, así como o 12% das especies de aves, en o que constituye a sexta gran extinción conocida pola Tierra, a máis severa dos últimos 50 millons de anos. A maior amenaza procede da degradación dos hábitats naturais, que afecta o 90% das especies máis sensibles. Aunque esta degradación está directamente relacionada con o impacto humano sobre a naturaleza, nuestra especie é tamén a única capaz de evitar otra catástrofe ecolóxica.
          Esta sexta extinción masiva tiene como principal protagonista, sin embargo, a la especie humana, que en su crecimiento recorta as posibilidades biolóxicas e a diversidad natural. Ao mesmo tempo, sin embargo, é a única especie con a capacidad de corregir este impacto humano sobre a naturaleza.

          • Santiago de la Iglesia di:

            Estou dacordo con que é a única especie que pode arranxar este problema. Pero aínda así soamente somos unha especie máis das millóns que persisten no planeta ata a súa extinción e hai moitas máis manerais naturais de dar volta á normalidade. Unha maneira bastante eficaz para conseguilo sería simplemente a nosa propia extinción, coa que non estamos dacordo, xa que perpetua negativamente a nosa mente. Eu non o vexo como un perigo para a Terra, o noso planeta é indiferente, no pensa coma nós, a única perxudicado seriamente sería a especie humana. As outras especies tampoco teñen este remordemento da súa extinción, de feito, penso que, observando a mínima noción da historia da Terra que temos, as especies desaparecen para dar pé a outras novas. O problema é que unha intelixente é moi difícil de conservala, e moito máis de darse, polo que sospeito que en moito tempo, máis do que nos podemos plantexar, non haberá outra vida así. Cometemos un erro, e se conseguimos un cambio de mentalidade a nivel global como di Mateo, poderemos seguir persistindo un tempiño máis. De todas formas, a nosa intelixencia está a nivel universal e non planetario, temos espectativas moito maiores que as que plantean o noso hogar, a Terra, e por iso somos moito máis fráxiles do que pensamos. A pregunta é, como é que chegamos a este nivel?

  9. Sabela Escourido di:

    La Tierra ha estado expuesta a cambios climáticos desde que existe.Uno de los cambios climaticos importante fueron las glaciaciones que estubieron a punto de acabar con la vida en la tierra.Las glaciaciones que podemos identificar en el relieve se desarrollan todas ellas durante el Cuaternario, en el Pleistoceno, aunque hay glaciaciones más antiguas que podemos conocer gracias a los niveles de CO2 y los isótopos de oxígeno 16 (épocas interglaciales) y oxígeno 18 (épocas glaciales) que se encuentran en los restos orgánicos fosilizados y la atmósfera atrapada en los hielos de los grandes inlandsis. Además, el carbono 14 es absorbido por los organismos vivos y queda almacenado en los anillos de los árboles y el berilio 10 es almacenado en las capas de hielo. Para acceder a ellos es necesario hacer perforaciones.
    Se cree que gracias a las erupciones de los volcanes se produjo un deshielo y así se pudo conservar la vida en la tierra.
    El cambio climático que estamos viviendo en nuestro tiempo es todo lo contrario,pero en este caso no nos podrán ayudar los volcanes.
    Los únicos que podemos hacer que la cosa no vaya a peor somos nosotros.

  10. Xisela Lema Díaz di:

    Eu falarei da minimización de residuos é o proceso e a política de reducir a cantidade de residuos producidos por unha persoa ou unha sociedade.
    A minimización de residuos implica esforzos para minimizar recursos e o uso de enerxía durante a fabricación. Co mesmo volume de produción comercial, xeralmente unha menor cantidade de material usado leva consigo a unha menor cantidade de residuos producidos. Usualmente a minimización de residuos require coñecementos no proceso de produción, seguir os materiais dende a súa extracción cara á súa volta á terra e coñecer detalladamente a composición do residuo.

    A principal fonte de lixo varia de país a país. No Reino Unido, a maioría dos residuos veñen da construción e demolición de edificios, seguidos pola minaría e explotación de canteiras, industria e comercio.
    O lixo caseiro constitúe unha pequena proporción de todos os residuos. As razóns na creación de residuos ás veces débense a requirimentos na cadea de produción. Por exemplo, unha compañía que ten un produto a empaquetar pode insistir en que este sexa envasado de certo xeito debido ao seu equipo de envasado (talvez non sendo este modo o que minimiza máis os residuos).

  11. Alexandra Parceiro di:

    Este aumento de temperatura na terra que estamos a vivir non é o primeiro, xa que no Cretácico, sen a intervención humana, o CO2 era máis elevado que agora e a Terra estaba 8 °C máis cálida.
    Vouvos falar do protocolo de Kyoto, en 1997 os países industrializados reunironse en Kyoto e firmaron tal protocolo, para reducir a emisión de gases de efecto invernadoiro, o protocolo entrou en vigor en 2005. A pesar dos seus incumprimento e limitacións que foron revisados no 2007 en Bali, a Unión Europea puxo en marcha 42 medidas:
    -Incrementar o uso de enerxias renovables (eólica, solar…)
    -Mellorar a eficiencia dos automóviles.
    -Mellorar a eficiencia enexetica dos electrodomésticos.
    -Impulsar a investigación científica e o desarrollo tecnoloxico que teña como obxectivo a eficiencia enerxetica.
    -Fomentar a eficiencia enerxetica en edificios.
    -Protexer e mellorar os sumideiros naturais de gases de efecto invernadoiro.(Os principais sumidoiros naturais son a vexetación e o océano).

  12. Karina Espiñeira di:

    Con este tema, encontrámonos cun problema non só medioambiental, senón social, político e económico. Todas as mensaxes que nos encontramos en contra do cambio climático, están dirixidas ao pobo, non hai ningunha que sexa dirixida a os políticos e a os grandes empresarios. Nos temos que cambiar o coche polo autobús, aforrar auga, aforrar enerxía, non gastar tanto papel… E os gobernos seguen a permitir edificacións, deforestación, e seguese a permitir que para dar unha boa apariencia, se abuse da enerxía nas cidades. Permítese e faise ollos cegos a inxusticias para que saia beneficiado alguén. O cambio principalmente depende dos que teñen poder, nos podemos colaborar pero é moi dificil que o planeta mellore se no nos concenciamos todos.

  13. Cristina González di:

    O Protocolo de Kioto aplicase ás emisións de seis gases do efecto invernadeiro:

    Dióxido de carbono (CO2);
    Metano (CH4);
    Óxido nitroso (N2O);
    Hidrofluorocarbonos (HFC);
    Perfluorocarbonos (PFC);
    Hexafluoruro de azufre (SF6).

    As solucións aos problemas do adelgazamento da Capa de Ozona, Quentamento Global, e das alteracións devastadoras Soluciones non son cuestión de anos, nin sequera décadas. É por iso unha preocupación que debe ser inmediata, non se pode esperar a que os efectos se fagan notorios e claros, pois seguramente nese momento xa será moi tarde para solucionalo.

  14. Christian Sandá di:

    Todo o mundo escoita a diario cousas sobre a contaminación, sobre o efecto invernadoiro ou incluso sobre o cambio climático e, polo que parece, non o escoitan demasiado ou simplemente non lle fan caso porque as emisións de CO2 non decrecen o suficiente, o efecto invernadoiro cada vez está mais presente e cambio climático é, simplemente, visible xa que no mes de Agosto chove a mais non poder e no mes de Febreiro dannos ganas de ir á praia do sol que hai.
    Ante isto hai duas solucións:
    1- Tratamos de contaminar o menos posible empregando as alternativas que explicaron os meus compañeiros anteriormente.
    2- Ou axudamos aos paises pobres a desarroiarse de unha forma menos contaminante, xa que son estes os que contaminan mais actualmente.

  15. Ana Domínguez di:

    As emisións de dióxido de carbono son a principal preocupación cando falamos de contaminación do mundo. Mentras se fala de alternativas e de enerxía limpa, aquí ninguen ponse de acordo, e cada vez máis, as noticias sobre fenómenos atmosféricos asemellanse co inicio das películas de catástrofes naturais.
    A maioría de ditas emisións proveñen da xeneración de electricidade. Se atendemos as emisións por habitante, Australia aparece no primeiro lugar– os seus habitantes xeneran 5 veces máis ca media china- mentras que Estados Unidos queda no segundo lugar con 9 toneladas de CO2 por habitante- 16 veces máis que o que contamina un Hindú.
    Déixovos este enlace no que aparece un listado dos países que máis emiten dióxido de carbono a atmosfera.
    http://alt1040.com/2007/11/los-que-mas-contaminan-en-el-mundo

  16. Yannick Afonso di:

    Unhas solucións para o cambio climático pode ser:
    -Cambiar as bombillas tradicionais por outras de baixo consumo como por exemplo as fluorescentes.
    -Poñer o termostato con dous grados menos en inverno e dous grados máis en verán. Axustando a calefacción e o aire acondicionado podríanse aforrar uns 900 kilos de dióxido de carbono ó ano.
    -Comprar productos de papel reciclado.Esto evitaría que continúe a deforestación mundial.
    – Comprar alimentos frescos. Producir comida conxelada consume 10 veces máis energía.
    -Utilizar menos os aparatos eléctricos; Desconectar os aparatos de radio, televisión, xogos, móbiles etc.
    – Escoller un vehículo de menor consumo. Un vehículo novo pode aforrar 1.360 kilos de dióxido de carbono ó año.
    – Plantar árbores. Unha hectárea de árbores, elimina ao largo dun ano, a misma cantidade de dióxido de carbono que producen catro familias nese mesmo tempo. Unha soa árbore elimina unha tonelada de dióxido de carbono ao largo da súa vida.

  17. Roxana Cadena di:

    O campo magnético terrestre tamén pode afectar de forma indiresta , xa que as variacións no campo magnético terrestre pode afectar de manera ,que segun o seu estado, detiene o no as partículas emitidas por o Sol. Se ha comprobado que en épocas pasadas houbo inversions de polaridad e grandes variacións en su intensidad, chegando a estar casi anulado en algunos momentos.

  18. Laura González di:

    yo os quiero hablar del El CO2 como regulador del clima:

    Es importante señalar que una Estación Meteorológica debe registrar datos de termometría del aire, a 15 dm del suelo (algo que se realizó a partir de 1881), sin acceso a la “mancha de calor” urbana, clásica de otras Estaciones invadidas por la isla de calor de las ciudades.
    Durante las últimas décadas las mediciones en las diferentes estaciones meteorológicas indican que el planeta se ha ido calentando. Los últimos 10 años han sido los más calurosos desde que se llevan registro y algunos científicos predicen que en el futuro serán aún más calientes. Algunos expertos están de acuerdo en que este proceso tiene un origen antropogénico, generalmente conocido como el efecto invernadero. A medida que el planeta se calienta, disminuye globalmente el hielo en las montañas y las regiones polares, por ejemplo lo hace el de la banquisa ártica o el casquete glaciar de Groenlandia, aunque el hielo antártico, según predicen los modelos, aumenta ligeramente.
    Dado que la nieve tiene un elevado albedo devuelve al espacio la mayor parte de radiación que incide sobre ella. La disminución de dichos casquetes también afectará, pues, al albedo terrestre, lo que hará que la Tierra se caliente aún más. El calentamiento global también ocasionará que se evapore más agua de los océanos. El vapor de agua actúa como el mejor “gas invernadero”, al menos en el muy corto plazo. Así pues, habrá un mayor calentamiento. Esto produce lo que se llama efecto amplificador. De la misma forma, un aumento de la nubosidad debido a una mayor evaporación contribuirá a un aumento del albedo. La fusión de los hielos puede cortar también las corrientes marinas del Alántico Norte provocando una bajada local de las temperaturas medias en esa región. El problema es de difícil predicción ya que, como se ve, hay retroalimentaciones positivas y negativas.

  19. Alba Guzmán di:

    Queria falar do Protocolo de Kyoto:

    O protocolo foi inicialmente adoptado o 11 de diciembre de 1997 en Kioto, Xapón, pero non entrou en vigor ata o 16 de Febreiro de 2005. En novembro de 2009, eran 187 estados os que verificaron o protocolo. EEUU, maior emisor de gases do invernadoiro mundial non retificou o protocolo.
    O protocolo de Kioto sobre o cambio climático é un protocolo da CMNUCC, e un acordo internacional que ten por obxectivo reducir as emisions de seis gases de efecto invernadoiro que causan o quentamento global: dióxido de carbono (CO2), gas metano (CH4) y óxido nitroso (N2O), además de tres gases industriales fluorados: Hidrofluorocarbonos (HFC), Perfluorocarbonos (PFC) e Hexafluoruro de azufre (SF6), nun porcentaxe aproximado de ó menos un 5%, dentro do periodo que va dende o ano 2008 ó 2012, en comparación ás emisions ó ano 1990.

  20. Evelin López di:

    Algo máis de 100 anos atrás, as poboacions arredor de todo o mundo comezaron a quemar máis carbón e aceite para seus hogares, fábricas, e medios de transporte. A quema destos combustibles fósiles como xa dixeron meus compañeiros lanzan dióxido de carbono e outros gases de efecto invernadoiro á atmósfera. Estos gases provocaron que a Terra se caliente máis rápidamente que no pasado.
    ¿Cánto calentamento ha ocurrido? O Panel Intergubernamental de Cambio Climático (IPCC) formado por científicos de todo o mundo, indican que durante os últimos 100 anos a temperatura do aire superficial aumentou en promedio 0.6° Celsius (1.1°F). Pode que isto non suene como un gran cambio, pero incluso un grado pode afectar a Terra. Algunhos efectos de cambio de clima son:
    -O nivel do mar está aumentando, ameazando as comunidades costeiras, pantanos, e arrecifes de coral.
    – O xeo do mar Ártico estase derretindo. O grosor do xeo marino de veran é aproximadamente a metade do que era en 1950.
    -As temperaturas da superficie do mar estánse elevando. Moitos dos animales coralinos morreron a causa de debilitación por blanqueo.
    -As temperaturas de lagos maiores estase elevando.
    -A sequía extrema está aumentando.
    -As colleitass diminuen. Temperaturas máis elevadas e sequía extrema causan unha diminución na productividade agricola de todo o mundo.
    -Os ecosistemas están cambiando. A medida que as temperaturas se calientan, algunhas especies deberán migrar hacia lugares máis fríos, hacia un ecosistema ideal, o morrerán. Algunas das especies incluen especies en perigo, arrecifes de coral , e animais polares.
    -Os furacans han cambiado en frecuencia e forza.
    Olas de calor máis frecontes. É probable que cheguen a ser mais comúnes e frecuentes en maior número de áreas do mundo.
    -A auga do mar estáse facendo máis ácida. Podería haber impactos en arrecifes coralinos e demás vida mariña.

  21. Mateo Fdez di:

    Bueno, eu estou de acordo con aquela xente que sostén que, aínda que nós podemos contribuír a reducir o impacto no planeta, depende moito das grandes economías e dos poderosos. Pero debemos pensar: de onde sae o poder dos poderosos? Non o herdan sen medo a perdelo, como na Idade Media: ese poder sae de nós, porque compramos os seus productos a pés xuntillas e aumentamos os seus beneficios, e son as empresas as que agora mesmo dominan o mundo, non os gobernos, que deixaron de ser por e para o pobo. Qué pasaría se se encontraran con grandes queixas e manifestacións, sen ingresos e con perdas? Sería o seu fin, xa que non son nadie sen o noso diñeiro! Aínda así, necesitamos un cambio de mentalidade a nivel global, que o boicot sexa total, do 100%, e cambiar os gobernos para que non fagan tonterías coma salvar os bancos, porque estes despois non devolverán ese diñeiro o pobo de ningunha maneira, e o usarán para comprar débeda pública e afundir aínda máis ó país que o salvou.
    Aínda así, tamén inténtannos vender numerosas solucións que, realmente, non o son: os biocombustibles (por cierto, que a enerxía producida por combustibles fósiles necesaria para a producción de cultivos como a soxa e o maínzo é prácticamente igual, e en algúns casos superior, á enerxía contida no combustible producido), os transxénicos, a nuclear, as hidroeléctricas ou as árbores xenéticamente modificadas para almacear carbono. Tamén debemos mirar escépticamente á reforestación, por paradóxico que resulte, xa que moitas veces se se fai con fins cara á galería e comerciais (ou non) pode dar lugar a extensos bosques monocultivos, que non perpetúan exactamente o hábitat da zona.
    Por certo, en algúns pobos de Guipúzcoa se consegue reciclar o 80-90% dos residuos, pero por que non facemos todos o mesmo?
    http://www.greenpeace.org/espana/es/Blog/gipuzkoa-con-alternativas-a-la-incineracin-de/blog/39300/
    Aquí un par de noticias da páxina de Greenpeace sobre o medio ambiente: como a contaminación de ríos chinos polas multinacionais (http://www.greenpeace.org/espana/es/Blog/detox-no-vamos-a-parar-hasta-que-acabe-esta-l/blog/39517/) ou a incrible historia dos perigosos residuos italianos tirados en Huelva sen ningún tipo de procesamento (http://www.greenpeace.org/espana/es/news/Activistas-de-Greenpeace-denunciar-la-llegada-de-residuos-ilegales-desde-Italia/).

  22. Carlos García di:

    Frear o cambio climático é o gran reto ó cal a humanidade debe enfrentarse de forma inminente. Os causantes do calentamento global non son tan só a industria e o transporte, o nosos hábitos alimentarios tamen teñen un coste ambiental notable (cultivos, procesos de elaboración, envase, refrixeración, transporte, cocción…).
    A grave crisis financiera e o horror económico que padecen as sociedades europeas están facendo olvidar que –como o recordou, en decembre do 2011, A Cumbre do clima de Durban, en Sudáfrica– o cambio climático e a destrucción da biodiversidade seguen sendo os principais perigros que amenazan á humanidade. Si non modificamos rápidamente o modelo de producción dominante, impuesto pola globalización económica, acaderemos o punto de non retorno a partir do cal a vida humana no planeta deixará pouco a pouco de ser soportable.
    Desde o principio do século XX, por exemplo, a poboación mundial multiplicouse por catro. Neste mesmo lapso de tempo, o consumo de carbón fixoo por seis… O de cobre por vintecinco… De 1950 ata hoxe, o consumo de metais en xeral multiplicouse por sete… O de plásticos por dezaoito… O de aluminio por vinte… A ONU leva tiempo avisándonos de que estamos gastando “máis do 30% da capacidade de reposición” da biosfera terrestre. Moralexa: debemos ir pensando en adoptar e xeneralizar estilos de vida moito máis frugais e menos derrochadores.

  23. Cristina Frade di:

    O clima da Terra cambiou en moitas ocasións, con todo, nunca antes deuse un cambio tan drástico e perigoso. Un cambio que afecta ao noso medioambiente, economía, sociedade, e que é unha ameaza para o planeta.

    Durante o pasado século, a temperatura media da superficie da Terra subiu aproximadamente 0,6º Celsius. As probas demostran que a maioría dos acontecementos do quecemento global que tiveron lugar no planeta nos últimos 50 anos foron causados pola actividade humana.

    No seu Terceiro Informe, publicado en 2001, a Axencia Intergobernamental sobre o Cambio Climático (IPCC), prognosticou que a media de temperaturas globais da superficie subiría entre 1,4 até 5,8ºC para finais deste século. O incremento da temperatura global terá consecuencias moi serias para a humanidade e para toda criatura viva, incluíndo unha subida do nivel dos mares que será unha ameaza para as costas e illas pequenas, así como o incremento e empeoramento dos fenómenos meteorolóxicos.
    http://www.youtube.com/watch?v=bx9f7dFEgPU&feature=fvst
    Neste enlace esta unha accion de Greenpeace, na que proxecta imaxes do cambio climatico en as chemineas das Pontes

  24. Olalla Manteiga di:

    Chámase cambio climático á modificación do clima con respecto ao historial climático a unha escala global ou rexional. Tales cambios prodúcense a moi diversas escalas de tempo e sobre todos os parámetros climáticos: temperatura, precipitacións, nebulosidade, etcétera. Son debidos a causas naturais e, nos últimos séculos sospéitase que tamén á acción da humanidade.

    O termo adoita usarse, de forma pouco apropiada, para facer referencia tan só aos cambios climáticos que suceden no presente, utilizándoo como sinónimo de quentamento global. A Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático usa o termo cambio climático só para referirse ao cambio por causas humanas:

    Por ‘cambio climático’ enténdese un cambio de clima atribuído directa ou indirectamente á actividade humana que altera a composición da atmosfera mundial e que se suma á variabilidade natural do clima observada durante períodos de tempo comparables.

    Artigo 1, parágrafo 2
    Como se produce constantemente por causas naturais denomínallo tamén variabilidade natural do clima. Nalgúns casos, para referirse ao cambio de orixe humana úsase tamén a expresión cambio climático antropoxénico.

Deixa unha resposta