Células nai

 Nas primeiras semáns de formación do feto, o embrión, de catro  ou cinco , dias contén  células nai. O que fai que estas células  sexan tan apreciadas é a súa cualidade para autorrenovarse ou para seguir formando células para os tecidos maduros e funcionais. A maioría dos tecidos dun individuo adulto posúen unha poboación específica propia de células nai que permite a  súa renovación periódica ou a súa rexeneración cando  prodúcese algún dano. Unha característica fundamental das células nai embrionarias é que poden manterse  de forma indefinida, formando ao dividirse unha célula idéntica a elas mesmas.

Existen catro tipos de células nai:

  1. As células nai totipotentes, poden crecer e formar un organismo completo, tanto os componentes embrionarios (como os tecidos que dan lugar ao saco vitelino) como os extraembrionarios (como la placenta). E dicir, poden formar todos os tipos celulares.
  2. As células nai pluripotentes non poden formar un organismo completo, pero sí calquera outro tipo de célula correspondente aos tres linaxes embrionarios (endodermo, ectodermo y mesodermo), así como o xerminal e o saco vitelino. Poden, por tanto, formar linaxes celulares.
  3. As células nai multipotentes son aquelas que soamente poden xerar células da súa mesma capa ou linaxe de orixen embrionario (por exemplo: una célula madre mesenquimal de medula ósea, ao ter naturaleza mesodérmica, dará orixen a células de esa capa como miocitos, adipocitos u osteocitos, entre outras).
  4. As células nai unipotentes poden formar únicamente un tipo de célula en particular.

Os científicos opinan que as células nai cultivadas a partir dun embrión na fase inicial do blastocisto, poderían reemplazar outras células danadas por enfermidades do corazón, diabetes, Parkinson, etc…

Dado que o embrión está morto ao extraer células nai, crea conflictos éticos. Os investigadores están a  buscar outras fontes de células nai . Un exemplo é o tecido hematopoyético  do cordón umbilical dos recén nados. Esta técnica  está utilizándose  como alternativa  para tratar enfermidades do sangue como a leucemia ou o linfoma.

Autora: Paula Franco

Esta entrada foi publicada en 3. Revolución xenética e celular, 3. Saúde e calidade de vida, 9. Etica e ciencia e etiquetada , , , , , . Garda o enlace permanente.

32 Responses to Células nai

  1. Alexandra Parceiro di:

    Existen diferentes tipos de células nai, ainda que as máis empregadas en bioloxía son as células nai embrionarias e as adultas:

    Células nai embrionarias (pluripotentes): xeneralmente obtenense da masa celular interna do blastocisto.

    Células nai xerminais: tratase dunhas células nai embrionarias pluripotenciais que derivanse dos esbozos gonadales do embrión. Estos esbozos gonadales encontranse nunha zona específica do embrión denominada cresta gonadal, que dará lugar os óvulos e espermatozoides. Ten unha capacidade de diferenciación similar as das células nai embrionarias, pero o seu aillamiento resulta máis difícil.

    Células nai fetales: estas células nai aparecen en texidos e órganos fetales como sangue, hígado, pulmón; e poseen características similares os seus homólogas en texidos adultos, ainda que parecen mostrar maior capacidade de expansión e diferenciación.

    Células nai adultas: son células non diferenciadas que encontranse en texidos e órganos adultos, que poseen a capacidade de diferenciarse para dar lugar a células adultas do texido no que se encontran, polo tanto consideranse células multipotenciais. Nun individuo adulto coñecense ata agora alrededor de 20 tipos distintos de células nai, que son as encargadas de rexenerar texidos en continuo desgaste (como a pel ou a sangue) ou dañados (como o hígado). As células nai hematopoyéticas de médula ósea (encargadas da formación da sangue) son as máis coñecidas e empleadas na clínica dende fai tempo. Ainda que aún non se pudo determinar a sua relevancia fisiolóxica estánse realizando abundantes ensaios clínicos para sustituir texidos dañados (corazón) por derivados de estas células.

  2. Olalla Manteiga di:

    As células nai, ademais de utilizarse para efectuar transplantes de medula ósea, tamén se fai uso delas nos laboratorios de proba para:
    – Analizar o efecto da modificación dun xene no desenrolo celular.
    – Identificar dianas para a xeración de novos fármacos.
    – Servir de base para descubrir compostos químicos que promovan ou bloqueen a diferenciación celular.
    – Definir toxicidades dos medicamentos antes do seu desenrolo clínico.

    • Victoria Zherdeva di:

      A min gustarianme falar de en que consiste o transplante da medula osea.
      Un trasplante de médula ósea é un procedimento para reemplazar a médula ósea dañada ou destruida polas células madre de médula ósea sana.
      La médula ósea é o tejido graxo e brando que se encuentra dentro dos osos. As células madre son células inmaduras na médula ósea que dan orixen á todas as células sanguíneas.

      Existen tres clases de trasplante de médula ósea:

      trasplante de “rescate”: se toman de uno mismo antes de recibir tratamiento de radioterapia o quimioterapia. Después de estos tratamientos, as células madre se colocan de nuevo no corpo.
      Alotrasplante de médula ósea.: as células madre se extraen de otra persona que se llama donante.
      Trasplante de sangre do cordón umbilical. As células madre se toman do cordón umbilical de un bebé recién nacido inmediatamente después do parto.

      • Cristina González di:

        Os padecementos que se asocian ás alteracións na médula ósea e células sanguíneas e que, por tanto, poden ser tratadas mediante trasplante son:

        A talasemia(transtorno hereditario que causa anemia), a leucemia, linfomas, o linfoma de Hodgkin, a enfermidade de Hodgkin (tipo de cáncer que afecta ao sistema linfático), anemia aplástica,e a enfermidade de células falciformes.

  3. Carlos García di:

    A teoría desenvolvida no ano 2008, polo profesor Peter Hartmann, da Universidade de Western (Australia) que publicou un estudio no que afirmaba a existencia de células nais no leite materno, agora tras cinco anos de investigación, a Dra. Fonteini Hassiotou, membro do equipo de Hartmann auguran resultados mais que esperanzadores: tras haber desenvolvido as células nai obtidas de leite materna no laboratorio, descubriron que teñen exactamente as mismas propiedades que as células nai embrionarias, as cales permiten a unha célula pluripotente chegar a formar calquer célula plenamente diferenciada do organismo para acabar formando un corpo humano (oso, cartílago, graxas, pancreáticas, etc.).

    Ata agora, isto so era posible coas células nai embrionarias, pero claro, neste punto é donde os investigadores tópanse coa barreira do rechazo que este tipo de investigaciónd teñen nunha parte da nosa sociedade. Isto ven a consecuencia de que para poder traballar con elas, os investigadores teñen que romper o desenrolo dun embrión, o cal, para un sector da población, é un problema ético.

    O traballo podería acabar coas disputas morais que poñen freo á investigación científica con células nai, xa que non habería que recurrir ás embrionarias. Este estudo será presentado en abril deste ano en Viena en el VII Simposio Internacional de Lactancia Materna.

  4. Nahir Roig di:

    O obter e gardar células nai do sangue de cordón umbilical ten moitas vantaxes, entre as que destacan:
    – O que estudos recentes demostran que estas células son mellores ás que se obteñen para os transplantes de medula ósea xa que conteñen 10 veces máis células produtoras de sangue.
    – Pódese contar cun número maior de doadores e de beneficiados cos transplantes.
    – Non teñen que ser sometidas a probas coidadosas de aceptación inmunolóxica.

    Aínda que as investigacións continúan, espérase que as células nai axuden entre outras cousas:
    – Cerebro. Xa que transformadas en neuronas poderían substituír o tecido nervioso ocasionado por unha embolia cerebral ou un lesión medular. Tamén actuarían no tratamento de enfermidades neurodexenerativas como a esclesoris, o Parkinson ou o Alzheimer.
    – Corazón. A obtención de tecido cardíaco no laboratorio pódese aplicar en males como o infarto de miocardio, a arterioesclerosis e outros padecementos dos vasos sanguíneos.
    – Bebés, espérase que as células nai axuden en defectos xenéticos graves.
    – O páncreas, para combater a diabete.
    – A pel para reparar o tecido das persoas queimadas.

    Tamén se pensa que poden ser moi útiles no desenvolvemento de novos medicamentos.

  5. Yannick Afonso di:

    Busquei informació sobre as células nai e encontrei que os médicos e os científicos están entusiasmados coas células nai xa que teñen moito potencial en moitas áreas da saúde e a investigación médica. O estudo de estas células pode axudar a explicar cómo prodúcense algúns cadros serios tales como os defectos conxénitos e o cáncer. Afirman que algún día, as células nai podrán utilizarse para producir células e texidos para o tratamento de moitas enfermidades, inclusive a enfermidade de Parkinson, a de Alzheimer, os traumatismos na médula espinal, as enfermedades cardíacas, a diabetes e a artritis.

  6. Diana Pérez di:

    Aunque non todas as enfermidades tratadas con células nai foron tratadas específicamente con células do sangue do cordón umbilical, os médicos estiveron usando o cordón umbilical en tratamentos que salvan vidas por máis de 10 anos. Recentemente, os científicos descubriron sorprendentes novas posibilidades para tratar enfermidades e lesions no futuro.
    As células nai do cordón probaron restaurar o sangue do paciente e o sistema inmunolóxico despois do tratamento de unha variedade de cancros e enfermidades do sangue e algún día podrán ser capaces de reparar outro tipo de danos como ataques ao corazón e embolias.
    Miles de trasplantes de sangue de cordón foron realizados ao redor do mundo para unha variedade de enfermedades serias tanto en adultos como en nenos. Descubrimentos recientes suxieren que as células nai do cordón tamén poden ser utilizadas en numerosas áreas en desarrollo da medicina.
    A finais dos anos 80, doctores comenzaron a utilizar o sangue do cordón para tratar enfermidades que previamente foron tratadas con trasplantes de médula ósea. Como a médula ósea, o sangue do cordón esta enriquecida con células nai hematopoxéticas, os bloques constructores do sangue e o sistema inmunolóxico.
    En trasplantes, as células nai se diferencian en glóbulos vermellos que transportan o osíxeno ao corpo; glóbulos brancos, que loitan contra as infeccions e as plaquetas que promoven a coagulación.

  7. Yolanda Bermúdez di:

    A importancia das células nai do cordón durante o desarrollo do feto estas células nai formanse sobre todo no fígado e no bazo. No último trimestre do embarazo comenzan a migrar e instalanse na médula ósea. Esta migración tene lugar a través do torrente sanguíneo, e è por iso polo que as células nai chegan ao cordón umbilical e se encontran tan profusamente no momento del parto. Se a sangre do cordón umbilical se extrae inmediatamente despois do nacemento e se procesa correctamente nun laboratorio especializado, estas células nai poden almacenarse e conservarse durante moitos anos.

  8. Naomí Mosquera di:

    As células nai teñen multitud de usos clínicos, poden ser empleadas en medicina rexenerativa, inmunoterapia e terapia xénica. Tamen en animales obtiveronse grandes éxitos co empleo de células nai para tratar enfermidades hematolóxicas, diabetes de tipo 1, parkinson, destrucción neuronal e infartos cardiacos.

    Moitos descubrimientos médicos, fan creer que os tratamentos con células nai teñen o sistema para cambiar a cara humana, curar enfermidades e aliviar o sufrimento. Existen alguns tratamentos con células nai, pero a maioría todavía encontranse nunha etapa experimental. Investigacions médicas, anticipan que algun día co uso da tecnoloxía, derivada de investigacions para as células nai adultas e embrionarias, poderase tratar o cáncer, diabetes, heridas na espina dorsal e danos nos músculos, como tamén podránse tratar outras enfermidades. Moitos prometedores tratamentos de serias enfermedades foron aplicados, usando células nais adultas. A ventaxa das células nai adultas sobre as embrionarias é que non hai problema en que sexan rechazadas, porque normalmente as células nais son extraídas do paciente. Existe un gran problema tanto científico como social que rodea investigacions das células nais embrionarias.

  9. Sara Otero di:

    Os estudos que se están a realizar sobre as células nai son moi importantes na actualidade porque, como xa explicaron os meus compañeiros, supoñerían a cura para moitas enfermidades sen un remedio definitivo.
    Sería un gran avance se moitas clínicas en España xa empregasen estes tratamentos cos seus pacientes para coseguir o seu principal obexctivo: curar doenzas e aliviar sufrimentos. Por contra, isto non debera ocurrir. Trátanse de terapias ilegais, non deixan de ser estudos experimentais, polo que está prohibida a súa utilización.
    Primero, quixera aclararvos que segundo os especialistas as células nai sí son legais cando se usan para recolectalas, transportalas, almacenalas e devolvelas para a súa aplicación en procesos de infiltración; pero son ilegais se foron manipuladas, sen unha autorización extra. Agora eu pregúntovos: estaríades de acordo en permitir ou mesmo en acudir a esas clínicas aínda coñecendo o delicto que cometen?

    • Santiago de la Iglesia di:

      Alégrome de saber que cada día a xente ten máis cultura e coñecemento sobre a ciencia e os seus avances. Aínda que tampoco quédanos outro remedio referíndome á xente xoven se non queremos marxinarnos. A sociedade cambia, moito, cada vez estamos sometidos a menos dogmas, xa que estamos en una situación de razoar, de comprender as tecnoloxías que as veces tan afastadas están do noso pensamento lóxico. A igrexa últimamente está dacordo coa teoría do evolucionismo, e simplemente (por complementar) di que Deus interviu, non na formación do planeta Terra directamente, se non no comezo que produciu a teoría do Big Ban. Así que por parte da relixión, este concepto está conseguindo algo de tolerancia, maila que nunca vaia a estar dacordo completamente na miña opinión. Pola parte ética, hai un enfrontamento que da moito que pensar. Ata que punto a non experimentación dunhas células que crean vida é tan “sagrada” como para no ser utilizada para salvar a vida doutros individuos? Algúns exemplos sobre a anteposición dunha vida por outra poden ser: o caso dun policía, que ten o deber de protexer a calqueira persoa en perigo; un militar, que ten moitas posibilidades de morrer pola nosa seguridad; ou simplemente un gardacostas a soldo cuxa misión é que unha persoa, concretamente, esté a salvo.
      Sí, o faría sin ningún tipo de remordemento, sobre todo se poden salvarme a vida a min ou a calquera persoa cercana. Non están a facer dano nin a unha persoa, nin ao planeta, é máis, todo o contrario, e esa é a ética que eu teño sobre esa prohibición.
      Se tedes moito tempo libre, mirade un pouco a lei, en España, sobre o que estamos a falar. http://cerezo.pntic.mec.es/~jlacaden/webmec12/legi_espa03.html#LEY2

  10. Nildes Abella di:

    Aparte desta mediciña reparadora, baseada principalmente na manipulación de células nai, cuxa obtención plantexa ineludibles dilemas éticos, estas células poden ser empregadas tamén no proceso de clonación.
    A clonación defínese como o proceso polo que se conseguen copias idénticas dun organismo, célula ou molécula de forma asexual. Coas recentes técnicas de clonación, a ciencia conseguiu obviar un paso, ata agora infranqueable e obrigado: a fecundación. A día de hoxe clonáronse ovellas, ratos, vacas e cabras.No caso das células nai son empregadas na clonación de seres vivos e, máis concretamente no caso que vou expoñer, de seres humanos.
    Este tipo de clonación chámase terapéutica ou andropática. Consiste en fusionar o núcleo dunha célula adulta (nai ou diferenciada) e un ovocito enucleado* para crear un embrión a partir do cal as células nais embrionarias son illadas e son compatibles co futuro receptor do tecido.
    As células nai son illadas da masa celular interna do embrión clonado despois de acadar a fase de blastocisto. Estas células nai son xeneticamente compatibles co paciente do que foi tomada a célula adulta, así que podremos evitar unha rexeitamento inmunolóxico ó trasplantarlle o tecido obtido a partir delas. Despois de ter extraído células nai da masa celular interna, o embrión clonado é destruído. Aínda quw a maioría das investigacións con células nai usan embrións creados por fertilización in vitro, e non por clonación.

    A clonación terapéutica está legalizada actualmente xa que ten fins médicos, o tratamento de enfermidades. Así pois o obxectivo da investigación da clonación humana nunca foi clonar persoas ou crear bebés de reserva senon a obtención de células nai para curar enfermidades.
    *ovocito enucleado: sin material genético

    • Nildes Abella di:

      Aquí deixo unha páxina onde atopei máis información sobre o tema:
      http://www.aciprensa.com/clonacion/reparadora.htm

    • Mateo Fdez di:

      Falando de clonación, un caso famoso é o da ovella Dolly, do cal sempre chamoume a atención un detalle: morreu moito antes de tempo, vivindo bastante menos (case a metade) do que vivía unha ovella estándar da súa mesma especie. Esto produciuse debido a que á hora da clonación, Dolly tamén herdara a idade xenética da ovella que lle serviu como “nai”, co que, ó ter esta xa 6 anos, Dolly só puido vivir 7, mentres a lonxevidade media era de 11 ou 12, e vivindo desde os 5 cunha artritis que os científicos tiveron que tratar.
      É interesante, na clonación, esto? Ou é un factor excluínte?

  11. mateogarcia di:

    As células nai poden chegar a ser moi útiles na reparación de tecidos danados en calquera parte do corpo, por exemplo nos ollos, o cal pode favorecer a recuperación da visión a alguén que a perdese.
    Recentemente, nunha clínica de Navarra, foron levadas a cabo intervencións que empregaban células nai collidas do limbo dun ollo sán para tratar a pérdida de visión por insuficiencia limbica.
    Este proceso comeza cunha biopsia no limbo do ollo en bo estado, que non o danan e as células obtidas son cultivadas nun laboratorio ata conseguir o crecemento adecuado da poboación celular. Despois estas células son trasplantadas a unha membrana amniótica como medio de cultivo e soporte. A continuación, trasplántanse no ollo nesta mesma membrana para poder manter así as células limbares trasplantadas na superficie do ollo, de forma que van cubrindo a superficie ocular e se van implantando no limbo afectado ata crear de novo unha superficie corneal trasparente e homoxénea.

  12. Cristina Frade di:

    As células nai do sangue do cordón umbilical (SCU) presentan outras vantaxes:
    – Están hasta dez veces máis concentradas que as da médula ósea.
    – Teñen una gran capacidade de proliferación.
    – A súa potencialidade é moi parecida á das células embrionarias, pero o seu uso non conleva ningún problema ético, xa que proceden de un ser xa vivo.
    – Ao proceder dun recién nacido, estas células aínda non sufriron agresiones externas nin han contraíron ningún virus.
    – A súa obtención non implica molestias nin riesgos para o bebé donante nin para a nai, mientras que un donante de médula ósea debe someterse a un procedimiento quirúrxico.
    – Antes de crioconservarse, xa se coñece a calidade da mostra en canto ao número de células nai que contén.
    – A inmadurez inmunitaria que as caracteriza permite realizar trasplantes seguros con un menor índice de histocompatibilidad entre o donante e o receptor.
    – Pódense conservar durante un longo período de tempo (vinte anos) para a súa posible utilización.
    – Se as células nai almacenáronse nun banco privado,a súa disponibilidade é inmediata.

  13. Laura González di:

    Tratamientos con las células madre:

    Las células madre tienen multitud de usos clínicos, pues pueden ser empleadas en medicina regenerativa, inmunoterapia y terapia génica. De hecho en animales se han obtenido grandes éxitos con el empleo de células madre para tratar enfermedades hematológicas, diabetes de tipo 1, parkinson, destrucción neuronal e infartos cardiacos.
    Muchos descubrimientos médicos, hacen creer que los tratamientos con células madre tienen el sistema para cambiar la cara humana, curar enfermedades y aliviar sufrimiento. Existen algunos tratamientos con células madre, pero la mayoría todavía se encuentran en una etapa experimental. Investigaciones médicas, anticipan que un día con el uso de la tecnología, derivada de investigaciones para las células madre adultas y embrionarias, se podrá tratar el cáncer, diabetes, heridas en la espina dorsal y daño en los músculos, como también se podrán tratar otras enfermedades. Muchos prometedores tratamientos de serias enfermedades han sido aplicados, usando células madre adultas. La ventaja de las células madre adultas sobre las embrionarias es que no hay problema en que sean rechazadas, porque normalmente las células madre son extraídas del paciente. Todavía existe un gran problema tanto científico como social rodeando de esta gran manera las investigaciones de las células madre embrionarias.

  14. Rebeca Vila di:

    Cada célula do noso corpo ten no seu núcleo todo material xenético necesario para converterse en calquera outra célula do noso corpo. Pero ao estar xa especializadas perderon esta capacidade.
    A especialización celular ten lugar durante o desenvolvemento embrionario.
    Unha vez producida a fecundación do ovulo por un espermatozoide, a célula empeza a dividirse dando lugar a novas células. A medida que o corpo do embrion vaise desenvolvendo a partir do ovulo fecundado, as células deciden en que tipo de celula vanse a converter.
    Nos animais superiores, as células nai poden ser embrionarias e somáticas ou adultas, segundo o seu estado evolutivo. Na actualidade mantense unha extraordinaria polémica sobre que células nai utilizar: as embrionarias ou as adultas, debate no que se incluíron aspectos científicos, éticos, relixiosos, sociais e políticos. Un aspecto do debate científico está relacionado coa capacidade generativa de tumores polas células embrionarias, pero tamén se sinalou que os beneficios das células embrionarias se esaxeraron e que no seu lugar poderían utilizarse células nai adultas, coas que non existen restricións éticas nin se comprobou a xeración de tumores.

  15. Sabela Escourido di:

    Robert Hooke foi o descubridor das células e foi quen as deu nome, mencionándoas por primeira vez nunha publicación súa de 1665. Conseguiuno grazas a un primitivo microscopio, mellorado por el mesmo.
    Hooke realizou os seus experimentos usando unha laminiña de cortiza, grazas á cal puido observar, a través do seu microscopio, uns cuadraditos aos que chamou celas ou celas, pola súa semellanza coas celas dun favo. Nun primeiro momento, Hooke observou células vexetais mortas, mentres que en posteriores observacións puido concluír que todos os seres vivos conteñen células.
    O descubrimento de Hooke foi de vital importancia, pois a célula é o elemento vivo de menor tamaño, polo que este achado permitiu outros descubrimentos posteriores máis importantes. Durante o século XIX desenvolveuse a teoría celular e púidose dar resposta a moitas das preguntas xurdidas.

  16. Ishaka Osigbemhe di:

    Dentro das células nai debemos diferenciar entre:
    a) Células Nai embrionarias, aquelas que se poden obter antes do nacemento do bebé a partir dun embrión. A súa extracción realízase mediante técnicas invasivas que poderían danar e mesmo destruír o embrión.

    b) Células Nai adultas,o papel principal das células nai adultas nun organismo vivo consiste en manter e reparar o tecido no cal se atopan.

    LasCélulas Nai do Cordón Umbilical son Células Nai adultas e na súa extracción tanto o bebé como a nai non sofren ningún tipo de dano, polo que a súa conservación non entraña ningún tipo de dilema ético en canto ao seu proveniencia. De feito, en caso de non ser conservadas, o cordón umbilical é refugado no momento do parto, desperdiciando o material xenético que porta no seu interior.

    Existen dous tipos de Células Nai do Cordón Umbilical:
    Células nai do SANGUE do cordón umbilical (Hematopoyéticas- HSCs)
    e
    Células nai do TECIDO do cordón umbilical (Mesenquimales- MSCs)

  17. Boris Lobón di:

    Para obter celulas nai hai moitas formas,esta e unha delas. O procedemento para conseguilas chamase reprogramación nuclear que consiste no cambio da expresión xénica e isto fai que un tipo celular cambie a outro enton isto cambiaas de celulas diferenciadas a pluripotentes que xa estan definidas no artigo.Un exemplo de reprogramacion é que as células hepáticas convertense en células que producen insulina.Para min os experimentos que fan coas celulas nai parecenme ilegais,os métodos utilizados para obtelas son aínda peores.

  18. Beatriz Castro di:

    Este ano apareceu a noticia de que as células nai no ovario poden desafiar a fertilidade feminina:
    Un traballo do controvertido investigador estadounidense Jonathan Tilly, do Hospital Xeneral de Massachusetts, no que describe que conseguiu obter precursores de óvulos humanos a partir de células nai do ovario, non só puxo en dúbida un dos grandes dogmas da xinecoloxía. Tamén abre as portas a que mulleres por riba dos 40 anos, e incluso tras a menopausa, podan aspirar a ter óvulos de calidade e contar con maiores esperanzas de concibir fillos en procesos de reprodución asistida.
    Dende fai mais de 50 anos existe o convencemento de que a muller nace cun número limitado de células xerminais que maduran e producen óvulos nun proceso que se prolonga ao largo da vida fértil hasta que chega o climaterio. Mais aló, non pode xerar novos gametos.
    Fronte a este concepto, firmemente asentado na comunidade científica, Tilly publicou varios artigos que o cuestionan. Neles defende que hai células nai adultas no ovario que poderían ter un papel na produción de óvulos.

  19. Eduardo Cagide di:

    Eu vou a falar dos Bancos de Sangue de Cordón Umbilical (BCU), son centros especializados no almacenamento das *células nai hematopoyeticas, que proveñen do sangue do cordón umbilical dos recén nacidos.
    En España, en Málaga concretamente, temos un banco de cordón umbilical punteiro, e que destaca por ser o único Banco de Cordón Umbilical Público de Andalucía, e ten almacenados o setenta e cinco por cento do cordón umbilical das parturientas andaluzas. Este centro facilitou 25 trasplantes dende 1996.
    ¿Poderiádesme explicar como traballan estes bancos de sangue?

    *As células nai Hematopoyeticas, son células maestras que teñen a capacidade de convertirense en células sanguineas especializadas, polo que teñen a capacidade hoxe en día de curar moitas **enfermidades hematolóxicas malignas e non malignas, ademais de ter o potencial de diferenciarse hacia outros tecidos mediante unha propiedade chamada plasticidade celular.

    **Unha enfermidade hematolóxica é a que afecta á producción de sangue e aos seus compoñentes, como os glóbulos vermellos, glóbulos brancos, a hemoglobina, o mecanismo de coagulación ect.

  20. Sara Otero di:

    Volvo a esta noticia, para comentarvos un artículo que viña hoxe no periódico sobre un estudo do Hospital General de Massachusetts que traballa con estas células.
    Os investigadores de dito hospital lograron coller células nai do tecido ovárico que poden crear novos óvulos. Probablemente vos preguntaredes, que importancia supón isto? As mulleres con cancro ou que padecen infertilidade poderían aumentar as posibilidades para preservar a fertilidade se extraen estas células e crean logo os óvulos no laboratorio. Outra aplicación, que seguramente interese a moitas mulleres, é reverter a menopausa, mediante a inxección de células no tecido ovárico.
    Pero como dixen, é soamente un estudo, e aínda non poden confirmarnos que eses novos óvulos que se creen a partir das células nai poidan ser fecundados e realizar un desenrolo embrionario e fetal normal, deben validar a súa seguridade e eficacia.

  21. Nerea Pardo di:

    Existe unha longa lista que vai actualizándose continuamente de casos nos que as células nai significaron unha melloría moi importante nas vidas de algunhas persoas. As propiedades singulares das células nai obtidas de diversas fontes permiten ao corpo humano rexenerar células danadas e reparar órganos. De ese modo, o tratamento con células nai actualmente permite tratar algúns tipos de leucemia, anemia algunha enfermidade cardíaca.
    O tratamento máis común da sangue do cordón umbilical é o transplante aloxénico para a curación de varios trastornos sanguíneos.

    Future Health, foi o primeiro banco de células nai de Europa en recibir unha licencia completa como banco de tecidos humanos ao seu alcance.
    Dispoñer de licencia como banco de tecidos, capacita a manipular e transportar legalmente células nai e tecidos humanos de conformidade coa UE, a mostra é aceptada legalmente por todos os hospitales e centros de transplante como sustancia inxectable.
    Dispoñen de dúas opcións de pago:
    Opción 1: 20 anos de almacenamento (o importe do almacenamento abónase por adiantado)
    Opción 2: Almacenamento anual (o importe do almacenamento abónase anualmente durante a vixencia do contrato).
    Os prezos inclúen: costes administrativos iniciais, procesamento e crioconservación das células nai do sangue do cordón umbilical e/o tecidos do cordón umbilical e almacenamento da mostra durante 20 anos.
    O almacenamento das células nai da sangue do cordón durante 20 anos custa 1.450€
    Como vedes non é precisamente barato así que so os ricos poden beneficiarse das propiedades curativas das células nai polo momento, esperemos que dentro duns anos siga aumentando as suas utilidades e poda chegar a ser usada por todas as persoas que así o desexan.

    • Mateo Fdez di:

      Non vou a aportar demasiado, pero quería expoñer a miña totalmente contraria idea de que o prezo é caro: sinceramente, paréceme, non tirado, pero sí algo barato e bastante asequible, xa que a 1450 € por 20 anos (xa que é un único pago durante todo ese tempo), o importe anual é de 72,5 €, pouco menos do que pago eu nun abono para ver todos os partidos do Dépor deste ano, por exemplo, e moito menos, por exemplo, dos 600 € dun seguro automovilístico a todo riesgo con franquicia de 360 €. Mensualmente sae en, máis ou menos, 6,05 €, menos ca unha entrada de cine; e diariamente, en 20 céntimos (4 chicles), menos do que, probablemente, moitos de nós gastan no Froiz a diario.

  22. Cristina González di:

    Chamamos células nai, ou células troncais, a un tipo especial de células indiferenciadas que teñen a capacidade de dividirse indefinidamente sen perder as súas propiedades e chegar a producir células especializadas.

    A maioría das células dun individuo adulto (nos estamos refirindo ao home e aos mamíferos superiores) non soen multiplicarse, salvo para o mantenemento de algúns texidos como o sangue e a pel. As células do músculo e da grasa en condicións normais non se dividen. Se engordamos, non é que teñamos máis células, en realidade temos a misma cantidade de células, pero éstas aumentaron de tamano.

    Se un individuo perde un membro, non o volve a desenrrolar. A súa capacidade de rexeneración está limitada á cicatrización. Sen embargo, en prácticamente tódolos texidos hai unhas células que, ainda que habitualmente non se dividen, en condicións particulares poden proliferar e rexenerar ese texido. Artificialmente mostrouse que estas células teñen capacidade de reproducirse e xerar outros texidos distintos, e reciben o nome de células nai.

  23. Evelin López di:

    O camiño das células nais e suas posibilidades só acaban de comezar. Con regularidade, os científicos atopan novas células e novas potencialidades.
    Descubriron que no corazón hai células nais que teñen a capacidade de transformarse en células musculares, óseas e nerviosas. Células nais do corazón son capaces de reparar corazons dañados.Un equipo de investigadores, dirixidos por Richard Harvey, de la Universidad de Nuevas Gales del Sur (Australia) logrou identificar novas localizacions de células nais no corazón humano.
    Un corazón dañado é incapaz de recuperarse por sí mesmo despois dun ataque cardíaco, en parte pola pérdida de todo tipo de células que conleva esta enfermidade.
    A nova tipoloxía de células nais descritas atopanse tanto en corazons adultos como nos que están en desarrollo. Ademáis, tamén detectouse a sua presencia en outros órganos e na médula ósea, normalmente en colonias cercanas aos vasos sanguíneos.
    Harvey explicou que aunque as células nais se caracterizan pola sua capacidade de xenerar texidos de diferentes partes do corpo humano, a denominada “multipotencia”, estas células descubertas mostraron una especial predisposición hacia os texidos cardíacos.

  24. Mateo Fdez di:

    Sinceramente, cada vez estou máis farto de algunhas posturas que toma algunha xente e gobernos, como que no ano 2001 o goberno dos EEUU prohibise destinar fondos públicos á investigación con células madre, ó mesmo tempo que alentaba a inversión de diñeiro privado neste campo. Tamén paréceme que a postura de “non, é que eso é humano coma ti, imaxina que foras ti, te gustaría que te mataran“, ca cal Igrexa, conservadores, católicos e etc intentan denostar e intentar desmontar toda investigación ca vida é despreciable: que se mostren en contra do preservativo, de que se repartan en África, ¿qué pasa, non é ético que podan morrer sen nin sequera aínda estar vivos, pero sen embargo sí é perfectamente ético, moral e soportable velos morrer de fame, sede e desnutrición pola televisión da túa maxestuosa casa, sentado no teu maxestuoso sillón, porque eles son demasiados?¿Porque non poden evitar ter fillos, e que a súa vez estos fillos teñen que contraer obrigatoriamente o SIDA que as súas nais moi probablemente porten porque non teñen recursos para darlles de comer, aparte de darlles o peito, contaxiarlles e condenalos?
    En resumen, a postura eclesiática (e a dos que coinciden con ela) paréceme, coma normalmente é, hipócrita.
    Por certo, en España non podes gardar o cordón umbilical do teu fillo para gardalo e que só o podas utilizar ti, senón que só podes donalo. Aínda así, está recoñecido o dereito a que cho garden noutro país exterior. Se é así, alguén da clínica que o vai gardar debe estar presente xa no parto, ou xusto despois, xa que o cordón á interperie non aguanta demasiado e ten que ser transportado e gardado cuidadosamente con premura.

  25. Ana Domínguez di:

    O primeiro, como en moitos outros temas non entendo a postura eclesiástica sobre o tema das células nai.
    A ciencia está avanzando moito e deberiamos de valorar mais os seus avances, xa que facilitan moito a nosa vida e como as células nais poden dar solución a enfermidades do corazón, diabetes.. E non entendo por exemplo que non se teña dereito a gardar o cordón umbidical do teu fillo xa que os estudios efectuados determinaron que, unha vez trasplantadas, as “células nai” reprodúcense formando novas células na médula ósea, sin risco de ser rechazadas polo organismo cando son da misma persoa. Tamén determinouse que cando se utilizan noutro individuo, familiar ou non, que es histocompatible total ou parcialmente, lógrase un efecto similar. Realizáronse con éxito trasplantes de células nai recuperadas do cordón umbilical para o tratamiento de: leucemias, linfomas, mielomas, neuroblastomas, osteopetrosis, anemia aplástica, trastornos hematolóxicos heredados e certas enfermidades inmunolóxicas entre moitas otras.

  26. Xisela Lema Díaz di:

    Paréceme un gran logro que grazas á ciencia neste campo pódese, e poderase curar moitas enfermidades grazas a que estamos avanzando a pasos axigantados.

Deixa unha resposta