Cores

colores1_2.jpg

A cor é a impresión producida o incidir na retina os raios luminosos difundidos o reflexados polos corpos. Algunhas cores toman nome dos obxetos ou substancias que os representan naturalmente. Orientado ao espectro solar ou espectral puro, cada un dos sete cores en que se descompón a luz blanca do sol: vermello, laranja, amarelo, verde, azul turquesa e violeta.

O ollo humano percibe unha serie de cores limitados, e alguns animais perciben outros fora do noso espectro.

E curioso o caso dos osos polares. O pelaxe dun oso polar parece branco porque ten moitas diminutas burbullas de aire para o seu aislamento. Estas burbullas de aire, coma as partículas en suspensión, dispersan a luz que chega e fan que o pelaxe parezca branco. As fibras do pelaxe en si carecen de cor. Do mesmo modo, os ollos dun neno recién nacido son azuis porque pequenas partículas de materia de iris dispersan preferencialmente luz azul, como as moléculas no aire. A cor dos ollos dun neno poden cambiar tras varios meses do seu nacemento cando o seu corpo comeza a manufacturar o pigmento que finalmente coreará os seus ollos.

Os cores tamén teñen significado psicolóxico. O laranxa forte é interactividade, o vermello intenso invita á acción, o azul é relacionado coa paz e o verde coa tranquilidade. Ainda que poden variar algúns significados dependendo do país.

Os gustos , xeralmente, varían coa idade, así os xóvenes teñen preferencia por cores chamativos e enérxicos, mentras que as persoas con máis idade tenden máis a paletas atenuadas. Os nenos pequenos son máis atraídos por cores primarios.

espectro_visible_por_el_hombre.png

Autora: Carolina Rodríguez

Esta entrada foi publicada en 2. Os Homínidos e etiquetada . Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta