Megatsunami

En 1958, en Alaska, un forte sismo de 8,3 grados na escala de Richter, fixo que se derrumbase prácticamente unha montaña enteira, xerando unha parede de auga que se elevou uns 550 metros e  desprazouse a unha velocidade de 200 km/h, convertíndose na ola máis grande da que se teña rexistro. O epicentro do terremoto estivo só a 20 km de Lituya. A zona onde ocorreu é parte do Parque e Reserva Nacional Glacier Bay, polo que os arredores estaban deshabitados, ainda que no momento do sismo tres barcos de pesca atopábanse na bahía, morrendo algúns deles.

imagen

En 1755 outro terremoto  sacudiu Lisboa. O sismo foi seguido por un maremoto e un incendio. Os informes indican que o terremoto durou entre 3 e 6 minutos abrindo gretas xigantescas en medio da cidade. Corenta minutos despóis tres olas de entre 6 e 20 metros engulliron o porto e a zona do centro. As areas non afectadas polos maremotos, foron  destruidas polos incendios posteriores. 

As ondas sismicas recorreron de  África do Norte ata Finlandia

imagen

Autora: Adriana Rey

Esta entrada foi publicada en 2. Tectónica de Placas, 4. Riscos naturais e etiquetada , , , . Garda o enlace permanente.

20 Responses to Megatsunami

  1. anton perez di:

    A min o da montaña derrubándose recórdame á película 2012, iso que a NASA dixo que era unha parvada de pelicula.
    Eu penso que a xente está magnificando todo isto, xa que terremotos e tsunamis tenos habido toda a vida, so que agora non facemos ningun sacrificio a Poseidón cando pasa isto, por que xa nos dimos conta de que non serve para nada.

  2. claudia valina di:

    Estes fenomenos XEOLOXICOS son impresionantes e mostran o cruel que pode chegar a ser a naturaleza como di Anton na pelicula 2012 na que se mostra a final do mundo por uns fenomenos naturales algo que tomamos por ficcion pero a realidade supera a ficcion.

  3. claudia valina di:

    O reeler a noticia dinme conta de unha parede de auga que se elevou uns 550 metros e desprazouse a unha velocidade de 200 km/h?
    De verdade non podo imaxinar os resultados..

  4. laura sanjurjo di:

    É unha gran sorte que ó redor todo estivese deshabitado, máis non é tanto o feito de que se atopasen alí algúns barcos.
    Realmente, agora, ainda que haxa terremotos e todo iso, estamos máis preparados para resistir os seus ataques. E no futuro espero que o esteamos aínda máis.

  5. aida rodriguez di:

    Deixo eiquí un enlace dos mayores tsunamis que se coñecen o largo da historia: http://www.lasegunda.com/Noticias/Internacional/2011/03/631923/Los-grandes-tsunamis-que-azotaron-a-la-humanidad

    Hai diferentes clases de megatsunamis, estes son:
    +Meteorito (non existe rexistro pero crese que se produciu un fai 37 millóns de anos).
    +Desprendemento (o megatsunami da baía de Lituya, o que fai referencia Adriana Rey na súa entrada).
    +Erupción (o tsunami de Krakatoa, un movemento do fondo mariño (sen rexistros).

    Aproveito, para deixar eiquí un documental dos megatsunamis. Ainda que é un pouco longo penso que merece a pena velo: http://www.documaniatv.com/naturaleza/mega-tsunami-la-ola-de-la-destruccion-video_ec7ac7d98.html

  6. paula manteiga di:

    Quedeime alucinada con esta noticia despois de todo o que pasa agora. Sabía que pasara un tsunami en Portugal, pero non sabía nin a metade dos datos que dixeches.
    Busquei informacion sobre o tsunami ocurrido en Lisboa e pareceume moi interesante este dato:
    “As ondas sísmicas causadas polo terremoto foron sentidas a través de Europa hasta Finlandia e África do Norte.”
    paréceme incrible que as ondas sísmicas poideran notarse noutros lugares.

    Eu penso que os tsunamis, terremotos e moitos destes fenómenos tamén ocurren non só por temas naturais como levanse facendo dende moitos anos atras, pero creo que tamen influe que pouco a pouco imoslle roubando espazo o mar, e toda esa auga que intentamos que desapareza ten que buscar un lugar onde atoparse, e penso que iso tamén e una cuestión xa que es moitas cidades españolas sufrense moitas inundacións por eses motivos.

  7. adela di:

    Paula, na formación de estes terremotos e tsunamis non influe nin a contaminación nin outras actividades humanas.

  8. alejandro_lopez di:

    É algo impensable o que pode chegar a facer a natureza con nós.
    Eu, tamén como di Antón recórdame á película 2012 na que se subestimou este fenómeno.
    Temos sorte de que na actualidad, os países esten máis preparaddos contra estas catástrofes ainda que pouco amañamos con iso.

  9. dante varela di:

    Aqui falase moito de que estaremos máis preparados no futuro, pero penso que tal como esta organizado algunhas cousa ainda que preparemos novas infraestructuras mellores contra este tipo de catastrofes, acabaremos sufrindo por outro lado, caso de Xapón coa central nuclear. Se os dades conta o sufrido por Xapón debido ao terremoto é moi inferior ao que pasou en Haití, e ao que afectou nas illas Filipinas e soamente porque estan mellor preparados, pero co problema da central nuclear as cousas poden igualarse o empeorar para Xapón.

  10. alicia lopez di:

    Debo ser a única que non viu 2012..
    Realmente non me sorprende isto, xa que estou acostumada a oír noticias de terremotos e tsunamis, e é como oir que onte choveu. Esto non significa que non me importe a situación da xente que o vive, pois os pescadores que alí estaban tiveron un final tráxico.
    Malia isto penso que tivera sido bonito ver un vídeo do momento visto dende fora, de esa gran onda.
    Déixovos unha foto sobre o Parque Nacional Glacier Bay que me pareceu bonita, aínda que o photoshop fai a súa clara aparición http://www.google.es/imgres?imgurl=http://sobreeeuu.com/wp-content/uploads/2008/10/denali-1.jpg&imgrefurl=http://alegutu.blogspot.com/&usg=__6TTdkPKd-Stt_nygmG8f2kzUgyg=&h=272&w=461&sz=50&hl=es&start=0&zoom=1&tbnid=_kfCjcg4vtlLKM:&tbnh=113&tbnw=191&ei=JZuCTb29LY-LswaroqCuAw&prev=/images%3Fq%3DParque%2By%2BReserva%2BNacional%2BGlacier%2BBay%26um%3D1%26hl%3Des%26client%3Dfirefox-a%26sa%3DN%26rls%3Dorg.mozilla:es-ES:official%26channel%3Ds%26biw%3D1008%26bih%3D585%26tbs%3Disch:1&um=1&itbs=1&iact=hc&vpx=329&vpy=99&dur=1008&hovh=167&hovw=283&tx=180&ty=107&oei=JZuCTb29LY-LswaroqCuAw&page=1&ndsp=12&ved=1t:429,r:1,s:0

  11. diana fernandez di:

    Eu estou de acordo con Laura de que foi unha sorte de que os lugares próximos estivesen deshabitados , senón poderíase chegar a producir un gran número de mortos.
    Antón falou dunha película 2012 pero este tipo de catástrofes vense noutras tales como ;Apocalypse ou Wonderful town ..

  12. gabriela lopez di:

    Definitivamente toda esta información sobre Tsumamis, Megatsunamis, terremotos e demais desastres naturais impresionan moito e fan informarnos máis sobre estes temas,
    Como se xeran? Onde e con que frecuencia aparecen? Que lonxe poden chegar as ondas?; pero algo que me chamo a atención é que os Tsunamis non se poden chegar a ver dende o mar ou dende o aire.
    Porqué por exemplo en mar aberto, a amplitude de onda do tsunami é menor dun metro, as cristas das ondas poden distar entre se máis de 100 km.
    Así que os pasaxeiros dos barcos, en augas profundas lonxe da costa, nin verán nin sentirán o tsunami que se despraza debaixo deles a alta velocidade.
    Percibirano como unha simple oscilación da superficie do mar. O gran tsunami Sanriku, que alcanzou Honshu (Xapón) o 15 de xuño de 1896, non foi detectado en absoluto polos pescadores que faenaban a tan só 20 millas mar dentro; a onda mediu tan só 40 cm. cando pasou debaixo deles, pero cando chegou á costa transformouse nun gran muro de auga que matou 28.000 persoas, destruíndo o porto de Sanriku e os pobos ao longo de 275 km. de costa.

    Por esta mesma razón, os tsunamis non se poden detectar dende o aire; dende o ceo as ondas de tsunami non se distinguen das ondas océanicas normais.

  13. María Iglesias García di:

    Estiven mirando a páxina que puxo Adela, e de todos os desastres, chamóume a atención o de Messina, sen razóns especiais, pero según o que leín en outras páxinas:

    – Foi en 1908, o 18 de decembro, e morreron sobre 70.000 persoas.

    – Houbo movilizacións a nivel mundial para axudaren a paliar a situación e para socorrer aos superviventes.

    – En Berlín, o embaixador italiano promoveu a creación dun comité internacional e impulsou a emisión de folletos benéficos para recaudar fondos para facer frente ás consecuencias da catástrofe. Pero tamén houberon falsificacións de ditos folletos para beneficio propio.

    Isto é un exemplo de todos os sucesos que houberon a longo da historia que temos conciencia.

  14. María Iglesias García di:

    Estiven mirando a páxina que puxo Adela, e de todos os desastres, chamóume a atención o de Messina, sen razóns especiais, pero según o que leín en outras páxinas:

    – Foi en 1908, o 18 de decembro, e morreron sobre 70.000 persoas.

    – Houbo movilizacións a nivel mundial para axudaren a paliar a situación e para socorrer aos superviventes.

    – En Berlín, o embaixador italiano promoveu a creación dun comité internacional e impulsou a emisión de folletos benéficos para recaudar fondos para facer frente ás consecuencias da catástrofe. Pero tamén houberon falsificacións de ditos folletos para beneficio propio.

    Isto é un exemplo de todos os sucesos que houberon a longo da historia que temos conciencia.

  15. breixo gonzalez di:

    Eu tampouco vin 2012, xa ue todos estamos a falar de películas.
    Deixo un enlace que fala de que un volcán situado an isla de La Palma, nas Illas Canarias, podería caer e provocar un tsunami catastrófico.
    Xa oira falar de esto, que vos parece? Este tipo de fenómenos penso eu que non se poden evitar.

  16. Soledad Muiño di:

    Un megatsunami é un término informal empregado para designar os tsunamis con olas mais grandes do “normal”.

    Unha pouca mais información aquí:
    http://es.wikipedia.org/wiki/Megatsunami

    E deixo un vídeo que me impactou moito aínda que sexa ficción de como podería suceder un megatsunami na terra causado por un meteorito:
    http://www.youtube.com/watch?v=9-W46tUYdlg&feature=related

  17. sabela rey di:

    Lendo a páxina da wikipedia sobre o terremoto sorprendeume atopar que Fernando VI ordeara facer unha enquisa por diversas cidades e pobos cunha serie de preguntas para ter constatación e datos dos alcances do terremoto. Busquei información sobre o rexistrado en Chile en 1960, cuxas perdas humanas foron de 2000 persoas (con máis de dous millóns de feridos). Este chegou ata Xapón e Filipinas. Na páxina pon que o terremoto máis grande mata a menos persoas que o tsunami que lle pode seguer. Tamén figuran unha serie de directrices a seguir no caso de vivir un: http://www.prsn.uprm.edu/Spanish/tsunami/investigacion/maremoto1960.pdf

  18. lizeth viancha di:

    Paréceme incríbel o tamaño do caso de Lisboa (sen menospreciar o de Alaska) e vese que segue case os mesmos patróns ca nun terremoto xa que ten réplicas, no caso de Lisboa en formas de olas de 20 metros. Estas grandes mostras da natureza no mar son completamente espectaculares e podémonos facer unha idea neste enlace: http://www.bbc.co.uk/mundo/ciencia_tecnologia/2009/08/090831_fenomeno_tsunami.shtml
    onde explica perfectamente os seus sucesos.

  19. carolina lopez di:

    Xa de por si os tsunamis normais teñen devastadoras consecuencias para imaxinar o que pode chegar a causar un megatsunami. Os megatsunamis tamen denomidado Muro de auga , case sempre son causados por deslizamentos de terras en extensions de auga.

    Un exemplo clásico de megatsunami que aparece no enlace que pon Aida e que me chamou moito a atencion sería a explosión do volcán Krakatoa en 1883, cuya erupción xenerou unha enerxía de 300 MT. mediuse unha altitude nas olas de ata 50 m, moi superior á das medidas polos tsunamis convencionais do Océano Índico, acabando coa vida de máis de 35.000 persoas . Esto é debido a que os megatsunamis, ainda que contan con unha menor enerxía, producense de unha forma moito máis localizada e solen producirse en zonas de augas pouco profundas. Esto último fai que, ainda que este tipo de fenómenos é increíblemente destructivo nas costas cercanas ao desastre, diluyase con rapidez.

    En moitas ciudades arredor do Pacifico hai sistemas de alerta para a chegada dun tsunami.
    Diversos institutos sismológicos de diferentes partes do mundo dedicanse á previsión de tsunamis, e a evolución de éstos é monitorizada por satélites. O primeiro sistema, bastante rudimentario, para alertar da chegada dunha tsunami foi posto a prueba en Hawai na década de 1920. Os sistemas de alerta co paso do tempo van mellorando pero ainda continuan sendo imprecisos.

  20. jose luis lopez di:

    Un megatsunami é a descripcion daquelas olas ou tsumanis que alcanza unha altura superior aos seis metros.

    Pareceme increible o devastador que podria chegar a ser un megatsunami; nun documental de Odisea xeólogos, arqueólogos, físicos e astrónomos tratan de demostrar que no pasado a Terra sofreu devastadores megatsunamis e pode volver a experimentar un desastre natural destas magnitudes non é un hecho improbable.

    Aqui os deixovo un enlace co documental:
    http://www.youtube.com/watch?v=TNcLfClFVGw&feature=related

Deixa unha resposta