A ciencia, unha maneira de pensar

        

Con estas palabras James Randi fai unha homenaxe a Carl Sagan e ó seu libro “El mundo y sus demonios” do que  cita literalmente:  “O lume  da candea parpadea. Treme a súa pequena fonte de luz. Aumenta a escuridade. Os demos comezan a axitarse”.

Cales son os demos aos que fai referencia? Que representa a luz? Cal e a vosa opinión? Que outros aspectos destacaríades?

Esta entrada foi publicada en 1. O traballo científico e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

32 Responses to A ciencia, unha maneira de pensar

  1. victor martinez di:

    Paréceme realmente loable a labor de xente que, como James Randi e Carl Sagan, adícanse a divulgar a ciencia e animan a xente a que busque as respostas sobre como funciona o mundo e o que ocorre nel, sen ser crédulos e sen aceptar, por moi bonito que soe, o que poida decir o primer aproveitado que pase. Porque a verdade é que é un serio problema o feito de vivir nun mundo e non saber como funciona, ¡non porque sexamos incapaces de sabelo!, senón porque é moi cómodo desentenderse disto aceptando a opinión doutros, sen sequera saber se está fundamentada ou non.

    Sobre esos demos, paréceme bastante claro que refírese á ignorancia, ou peor aínda, á xente que se aproveita de ignorancia allea no seu propio beneficio. Coa luz, posiblemente faga referencia ó coñecemento, ou ó pensamente razoado e crítico; tal vez a ambos.

  2. anton perez di:

    Pouco teño visto de Carl Sagan, pero creo que a súa forma de explicar as cousas era moi amena e desa forma é máis fácil comprender como funciona todo.

    Respecto ao da frase, creo que o de que o lume que parpadea é o coñecemento, que, como dixo Víctor, está a ir a menos xa que a xente últimamente so se preocupa de vivir de ter unha calidade de vida a costa dos beneficios que lle dan outros, ás veces non moi recoñecidos. E así con esta despreocupación o mundo vai ir a menos, en todos os sentidos.

  3. Breixo di:

    A mi me interesó la mención de que estaban en una clase de pensamiento crítico. Esto em llamó la atención y estuve investigando un poco y me aprece un tema de lo más interesante porque existen muchas cosas que están mal y se siguen haciendo.
    Dejo este enlace que es donde yo estuve leyendo.
    http://es.wikipedia.org/wiki/Pensamiento_cr%C3%ADtico

  4. laura garcia rueda di:

    Aínda que repita un pouco o dito por Victor. A miña opinión é moi parecida a súa, pois encántame o feito da divulgación da ciencia, de querer animar a toda a xente saber como funciona a mundo, animar á xente a que se entere de que se rodea e ademáis de unha forma clara e concisa, tamén non só iso, se non de forma fácil como nos comenta James Randi sobre a forma de ensino de Carl Sagan, iso é algo que fai que a algúns nos atraia máios xa que se a explicación é sinxela o entendemos máis rapido e por tanto consegue que nos interesemos máis.

    Sobre as túas preguntas… Na luz penso que ten que tamén co coñecemento, coas ideas, as respostas a todas as preguntas…
    Sobre “os demos”, fala deles como os nosos inimigos, como algo que debemos apartar de nós e intentar que non entren na nosa vida, cos “demonios” eu creo tamén que se refire a ignorancia, xa que é algo que debemos apartar de nós, da nosa vida e intentar que non entre nunca, pois a ignorancia é algo moi prexucial que pode deixarnos “marca”(por dicir unha palabra aproximada, non sei se me explico). Coa ignorancia ¿De que falariamos? ¿Como falaríamos? Non podemos falar de nada, pois a ignorancia implica o non saber de nada e o non saber de nada implica no ter os suficientementes conceptos sobre as cousas que nos podrían axudar como mínimo para o día a día.

  5. ivan garcia di:

    Para min cando se refire a candea que parpadea refirese o coñecemento das persoas e logo cando fala dos demos penso que se refire a ignorancia das persoas e a falsa ciencia. A frase refirese as persoas que se aproveitan doutras mediante falsa ciencia ou pseudociencia.
    Con esta frase James Randi extraida do libro quere dicir que non debemos deixarnos levar por esta falsa ciencia cando teñamos algun problema. Uns exemplos claros falsas teorias, curacións milagrosas ou pulseras que nos dan mais forza.
    No video di que “educadores como Carl Sagan hai en todos os sitios e que se lles debe dar soporte”. Estou totalmente deacordo con el porque non se pode permitir que as empresas ou algunha xente se aproveite da ignorancia da xente.
    Respecto a Carl Sagan decir que foi impresionante o traballo que realizou este home divulgando ciencia. Xa o ano pasado neste blogue se falou del co da teoria de cordas.

  6. roberto fernandez di:

    Eu despois de ver o video sinceiramente pareceme unha pena que xente como Carl Sagan e James Randi estean a desaparecer xa que levan razon en canto a que actualmente no mundo que vivimos vendese moito mais a imaxe que o contido se ter fundamento algun, facendo certo o que calqueira che poida dicir pola rua sen investigar o tema o que si se fixese daria asi unha superposicion de teorias discutibles que enrriquecerian o coñecemento.

  7. joel taibo di:

    No vídeo toca temas como, a inseguridade das persoas ente situacións complicadas, cita que fai 300 anos as persoas quemaban a outras persoas, pensando que eran bruxas ou feiticeiros pola simple razón de observar acontecementos sen explicación aparente. Basándome nisto penso que a frase citada quere dicir que cando non vemos unha solución a un acontecemento que nos produce ansiedade, perdemos a cabeza e o raciocinio, volvendo atrás no tempo na que a sociedade era maís rustica e menos racional

  8. lizeth viancha di:

    O meu parecer desta frase é que ó non ter un coñecemento específico sobre unha materia non hai moitas conclusións ou opinións sobre a mesma e polo tanto se os houbera serían erros (no vídeo faise referencia a un tipo de erros en anteriores épocas como o foron as meigas ó que hoxe en día podemos comparar coa pseudociencia).

    Con ísto querovos dicir que cos demos se refire á cantidade de coñecementos que teñen as persoas pero que non son capaces de desenrolar e polo tanto aumentar. A luz, para min, representa o coñecemento que ven dado por “unha candea”.

    Gustaríame destacar a idea de “O esquecer a historia é forzarse a cometer de novo os seus erros” xa que se non toubesemos coñecementos sobre investigacións anteriores na ciencia volveriamos a formular as mesmas dubidas e cometeriamos os mesmos erros. Un exemplo disto é o traballo que deixou Carl Sagan xa que non pasaremos outra vez polo que pasou el no súa procura de coñecemento.

  9. aida rodriguez di:

    A miña opinión é case igual a de os meus compañeiros Víctor e Laura,xa que grazas a persoas coma estas fan que a ciencia pareza máis sinxela é non vivir na ignorancia. Con respecto o da ignorancia refírome a que hoxe en día calquera persoa na rúa fala do que non ten coñecementos necesarios xa que non o investigou.

    Sobre a luz da candea, penso que se refire o coñecemento que poden ter as persoas e os demos a ignorancia. Xa que: Os coñecementos pode decirse que se van trasmitinto e cada vez aumenta máis a ignorancia, polo feito de que os coñecementos non están demostrados.

  10. adela di:

    Lizeth cando dis: “non pasaremos outra vez polo que pasou el na súa procura do coñecemento”, que queres dicir?
    Aida, tampouco entendo a frase: “Os coñecementos pode decirse que van transmitindose e cada vez aumenta máis a ignorancia”

  11. lizeth viancha di:

    Quero dicir que, por exemplo, a súa oposición das pseudociencias pode ser unha base para alguen ou un grupo de persoas que desexen investigar o mesmo ca el e non pasar ou perder tempo en chegar á mesma conclusión que Carl Sagan.

  12. adriana jimenez di:

    Eu, igual que Anton, moi pouco oíra falar de Carl Sagan, pero paréceme moi interesante a súa maneira de pensar sobre o mundo que nos rodea e o que pasa nel.
    E en referencia a esa frase destacada, eu diría q o seu significado é que a intelixencia(a fonte de luz) está a escasear e a ignorancia(os demos) estan a invadila volvéndoa escuridade.

  13. alicia lopez di:

    Eu penso que en canto o asunto da luz e da vela hai moitas maneiras de enfocalo, a que di Victor e outros compañeiros parece encaixar pero tamén poderiamos enfocalo asi: cando a vida da xente comeza a non ter luz, non ter esperanza, moitos aférranse á relixión como explicación indiscutible, mentres que a ciencia sí pode discutirse, sí pode cambiar e está aberta as posibilidades dos novos descubrimentos. A maioría da xente que se ve nas igrexas é xente vella, porque cando a súa vida está chegando o seu fin necesitan aferrárense a unha esperanza (na miña opinion falsa) de que despois da morte haberá algo máis. Randi tamén fai mención a isto no video (e ten a mesma opinion ca miña) cando di que se houbese “algo máis” Carl Sagan estaría agora no espazo investigando.

    Déixovos un link sobre Isaac Asimov para que saibades quen foi este home que menciona no video.
    http://es.wikipedia.org/wiki/Isaac_Asimov

  14. laura montes di:

    Falar de Carl Sagan sempre me lembra a aquel simpático presentador da serie “Cosmos”. Agora que o penso, é curioso que sendo eu pequena (tería uns 9 anos, cando vino en vídeo explicando os movementos da Terra) din por entendido todo o que él dicía, por iso coincido sen dúbida co que di James Randi: no só era un home ben doado para as ciencias, senón que tiña a capacidade especial de transmitir o que él sabía, conseguindo que os demáis tamén o comprenderan.

    Respecto ao video, chamoume verdaderamente a atención o parágrafo sacado de “El mundo y sus demonios” que saca a relucir a ironía de vivir nun mundo cada vez máis tecnolóxico… ¡pero á vez dispoñendo as cousas de maneira que sexa complicadísimo entender a tecnoloxía! E alértame que 13 anos despois da súa morte, todavía sexa certo.

    Respondendo ás preguntas acerca do que significa “a luz” e “os demonios”.
    Para mí, “a luz” é un término metafórico que se identifica coa obtención de coñecementos: as épocas nas que a riqueza intelectual vai en aumento, e que di que “treme”, porque evidentemente, a cousa periga (isto relacionado coa conclusión que se pode sacar do parágrafo que mencionei antes).
    Os “demonios”, saen dos seus escondites cando a “luz” periga, é dicir, cando predomina a “escuridade”. Son os enganos que se aproveitan da ignorancia da xente, os perigos que conleva que a poboación sexa ignorante: deixarse o diñeiro nas liñas telefónicas da “boa sorte”, as pseudociencias, os prexuicios étnicos inxustificados…

    Por eso mesmo, Carl Sagan trata de facernos ver as cousas de maneira escéptica, crítica, para non deixarnos enganar.
    Coma se “a luz” iluminase o noso arredor, deixándonos ver as cousas con claridade, mentres que “a escuridade” nos impida ver o que nos arrodea, cegándonos, e deixándonos á merced deses “demonios” dos que él falaba…

  15. sabela rey di:

    Gustoume este vídeo, vin en James Randi unha persoa honesta e apaixoada, encantoume o ton da súa voz e a maneira que ten de falar, mostrando unha vez máis que está namorado do que di.
    Como el mesmo insiste, os demos aos que se refire serían a fame, a pobreza, as enfermidades, a angustia e a desesperanza, e de novo coincido co que di de que a ignorancia é o máis grande de todos. “Esquecer a historia é forzarse a cometer de novo os seus erros”, o mesmo sería aplicable á ciencia, tema que divulga. Na miña opinión a luz son as persoas e os seus coñecementos, o seu afán de sabiduría e o interese que se ten polo mundo que nos rodea.
    Eu tampouco oíra falar moito de Carl Sagan, de James Randi todavía menos. Sen embargo, paréceme unha labor moi importante a de divulgar a ciencia. Facela obxecto de coñecemento de calquera, non só da xente xa dedicada ao campo.
    “Esta mestura de ignorancia e poder vainos estoupar na cara”.

  16. ivan garcia di:

    Eu queria profundizar un pouco no comentario que fixen anteriormente. Cando utiliza a palabra “demos” nesta frase, o que se esta a referir a pseudociencia, é dicir, o que no é ciencia. Cando nos referimos a pseudociencia falamos, por exemplo, da astronomia, dos curandeiros, do budú,…etc pera tamen entra dentro disto productos que recentemente estabam en boca de todo o mundo como son al pulseiras power balance e as bayas tibetanas. Esto e o que se refire por demos xa que son “ciencias” ou productos “maxicos” ca unica intención de aproveitarse da ignorancia da xente.
    Cando se fala da luz refirese a intelixencia ou o razoamento das persoas para non caer nestas trampas.

  17. Breixo di:

    Ya que adela insistió en nombrar esos ”demonios” los nombraremos…
    Ivan ya citó unos ahora como el vudú, la astronomía, chamanes, mitos, curanderos, adivinos, videntes y todo este tipo de obras mialgrosas y mágicas…
    Creo que adela se referia a este tipo de mitos que la gente muchas veces da por válidos y que a veces no son más que estupideces y trucos para ganar dinero.

    Aun así no hay que confundir las creencias de cada uno con esto, cada uno es libre de creer en lo que quiera y en lo que le guste. No debemos dar por correcto todo tipo de investigación científica. Aristóteles y ptolomeo habían hecho una investigacion sobre los astros y esa teroría ahora ya no es aceptada, hasta no hace mucho más de dos siglos se creía en al generación espontánea y se demostró que esta no existía, pero ¿Acaso alguien puede demostrar que todas estas teorías científicas son verdaderas? Muchas veces no, solo son hipótesis y mucha gente las da por válidas solo porque esten escritas en algun lado y vayan acompañadas de la palabra ciencia.

  18. victor martinez di:

    Eu xa mencionei á “xente que se aproveita de ignorancia allea no seu propio beneficio”, pero non quisen entrar máis no tema. Referíame, como tamén me imaxino que Randi e Sagan referíanse con iso dos demos, á xente que xa mencionaron tanto Iván como Breixo, xente que últimamente
    parece empeñada en chegar a todas parte, incluso lugares típicamente relacionados cun coñecemento serio e rigoroso como é a universidade.
    Se isto interésavos, ou nos sabedes a que me estou a referir deíxovos estes enlaces, sacados todos dun blog no que se tratan, entre outros temas, o pensamento crítico:

    http://rinzewind.org/archives/2010/10/19/ponga-un-magufo-en-su-universidad/

    http://rinzewind.org/archives/2010/10/30/manifiesto-por-una-universidad-libre-de-pseudociencia-y-oscurantismo/

    http://rinzewind.org/archives/2010/11/04/vulgares-del-todo/

    ¿Qué vos parece todo este asunto?

  19. aida rodriguez di:

    O que quería dicir con esta frase era: que os coñecementos vanse trasmitindo de persoa en persoa, e as veces eses coñecementos non son os adecuados porque non se ten total idea sobre o tema e por iso vai aumentando a ignorancia.

    Respecto o “nome” dos demos, penso que poden ser: crenzas relixosas, pseudociencia, mitos…

    Respondendo a Breixo, a ciencia vai avanzando e coma todo mentras se adquiren novos coñecementos a súa vez aparecen novas hipótesis, hasta que algunhas teorías anteriores quedan descartadas tras novas explicacións máis convincentes.E respeto o do tema das crenzas, tanto coma ti dis que hay xente que cree todo con tal de que nalgún lado estea acompañada a palabra ciencia, a súa vez existe xente que con que apareza esa palabra xa non quere saber nada dela.

  20. carolina lopez di:

    A min a noticia pareceume moi interesante, nos mostra a necesidade da divulgacion da ciencia no mundo ,(sendo carl sagan uno), favorecendo que as persoas non caian en esa “ignorancia” que as fai presas faciles. Asi como Carl Sagan moitos outros cientificos foron grandes divulgadores como son Isaas Asimov ( divulgacion da astronomia e outras disciplinas cientificas), Richard Dawkins ( o libro o gen egoista http://es.wikipedia.org/wiki/El_gen_ego%C3%ADsta), Martin Gardner (artigos de divulgacion das matematicas) e moitos mais. Aun asi aveces atopanse malos usos da divulgacion cientifica, e é dificil que sen un coñecemento podas identificar esos textos erroneos.

  21. jorge suarez di:

    A miña opinion sobre a luz e os demos é case a mesma que a dos meus compañeiros.

    Cando fala da luz que parpadea fala do coñecemento e do saber humano.
    Os demos é a ignorancia e todos os obstaculos que teñen as persoas para poder sair dela.

    A miña opinion é que podemos usar os nosos coñecementos e todo o que sabemos para loitar contra os demos e que as persoas podan ampliar os seus coñecementos sobre a ciencia e sobre o resto das cousas.

  22. adela di:

    Iván e Breixo: astronomía é ciencia, astroloxía non.
    En canto a si “alguén pode demostrar que todas estas teorías científicas son verdaideras?” lembrade que os erros e as equivocacións forman parte importante da ciencia. Esa capacidade de revisión constante, esa humildade para recoñecer os seus erros é o que a fai grande.

  23. alberto amor di:

    Na miña opinión, eu creo que a luz que nos esta a dicir é a verdade, o saber,o coñecemento que vai indo e volvendo no noso ser…
    mentres que os demos poderiamos atribuilos a “ignorancia” a que poderiamos chegar todos e nos fai presas vulnerables,e comezan a axitarse debido a xente nova que por desgraza non fai nada e póñense uns límites moi baixos…
    Cambiando de tema gustaríame salientar ós heroes,ídolos de James Randi que lle serviron moito de inspiración e motivación durante estes últimos anos,coma el tanto di,e que se mencionan no texto que son Isaac Asimov(do que alicia xa deu referencias) e Dick Feynman.
    http://es.wikipedia.org/wiki/Isaac_Asimov

    http://es.wikipedia.org/wiki/Richard_Feynman

  24. Daniel Torrente Cabanas di:

    Este homem tenta alertar acerca dos perigos de deixar-nos cair nas maos de supersticións, mas acho que ese aviso non ten sentido, porque chegamos a unha época en que, grazas a Deus, o coñecimento científico é grande e cresce a cada dia, e é cada vez menor o número de persoas que acreditan nese tipo de falsas ou infundadas crenzas (e podemos ver que há cen anos ninguém teria dúvida de que coisas como o homem foi criado por Deus e o outras teorias e supersticións). O coñecimento nunca estivo tan ao alcance de todos e nunca foi tan usado e diseminado, e é improvável ver novamente estender-se esas ideias.

  25. Vera López di:

    Yo estoy de acuerdo con lo que dicen mis compañeros, con nuestros conocimientos hemos de luchar contra las creencias falsas que sólo atacan a la ignorancia, y por eso tenemos que acercarnos a la ciencia y estudiarla.

  26. nerea rosales di:

    Eu estou dacordo co que din os meus compañeiros.
    Os demos dos qe fala como diceron antes, poden ser tanto a pobreza coma as enfermidades, entre outras cosas.
    Sobre o que mencionaron sobre os chamáns,feiticeiros, etc.. penso que segue abendoos porque inda hoxe en dia hai xente que acude a eles, pero en realidade non ten sentido o que din porque nadie pode saber o que vai pasar nun futuro e non se poden curar enfermidades cun feitizo.

    Sobre o tema da ciencia como ben dixo Adela na clase hoxe en dia non hai tanto amor por ela porque a mostran como algo aburrido e moi pouco atrativa, cando se poderia ver como algo divertido, pero non se vai cambiar de opinion dun dia para outro porque xa desde nenos vivmos con esta idea.

  27. antia navajas di:

    Eu opino que a ciencia pódese ver como algo divertido ou como algo aburrido dependendo de quen a observe e a comprenda, con isto Carl Sagan sabía como falar dela para todo o mundo e demostrao na súa obra O mundo e os seus demos.
    Randi e Sagan advírtennos dende a súa experiencia sobre os demos que aparecen durante a nosa vida, xa sendo curandeiros máxicos ou creencias populares temos que ter o ollos ben abertos para non caer nas súas redes e que non se aproveiten de nós.
    Aquí vos deixo un link que fala sobre James Randi
    http://translate.google.es/translate?hl=es&sl=en&u=http://www.randi.org/site/index.php/about-james-randi.html&ei=GazmTNmxCsOnhAfWjvH1DA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=8&ved=0CFwQ7gEwBw&prev=/search%3Fq%3Djames%2Brandi%26hl%3Des%26biw%3D1366%26bih%3D547%26prmd%3Dvio

  28. judit pousada di:

    Eu penso que ao que se refire cando fala dos demos é a ignorancia da xente.Moita xente cando ten un problema pensa que unha persoa que di poder resolver ou facer desaparecer problemas pode axudala, e aferranse por desesperación a este tipo de persoas como os feiticeiros,bruxos..sen saber que simplemente son xente que se aprobeita de eles.James Randi pareceme unha persoa legal, el non se chama mago e simplemente di que coa axuda da ciencia pode facer certas cousas co fin de que a xente non crea todo o que lle queren facer ver,e pense que todo ten unha exlpicación loxica e cientifica.Non temos que ver a ciencia como algo aburrido senón como algo que nos axuda a avanzar na vida diaria.Porque como dixo Adela a nosa vida é ciencia dende que nos levantamos ata que nos acostamos.E creo que a luz á que se refire é precisamente a ciencia.

  29. Gabriela López di:

    “O mal que hai no mundo ven case sempre da ignorancia, e a boa vontade pode causar tantos estragos como a maldade se non a ilumina o coñecemento”
    Albert Camus
    Cómo saber que esas persoas que din ter algunha cualidade máis que os demás din a verdade? Creo que a base de todo está no coñecemento, en como saber a ciencia certa como funcionan, o porqué, a verdade de cada unha das cousas que nos rodean. Isto podería ser aportado pola ciencia que día a día demostra e descubre feitos e acontecementos que suceden no mundo en que vivimos.
    Pero entón se temos o afán de saber sobre as cousas que pasan no noso mundo como é que creemos en explicacións que non teñen ningún tipo de fundamento? Eu creo que isto é debido á nosa pouca interese pola ciencia xa que dende que somos pequenos plantéxasenos como algo complexo que só uns poucos poderán entender a fondo, e en realidade non é así, ten moito que ver na nosa opinión a forma na que se explica, por iso creo que ao igual que é importante saber de ciencia e ter unha mínima de coñecementos tamén é importante explicala da forma que facía Carl coa que estou totalmente de acordo como mis outros compañeiros, de modo que se nos faga amena, divertida, e que cada vez nos produza máis o desexo de profundizar nela e así desterrar completamente outro tipo de explicacións coa fin de estafarnos facéndonos creer en cousas totalmente descabeladas.

  30. alexandra di:

    Eu creo como os meus compañeiros que os demos son as pseudociencias e eu vou poñerlle nome, a alquimia (practica durante o S. XIX que buscaba a pedra filosofal e foi os inicios da quimica); astroloxia (creencias que pretende predecir o futuro das persoas co estudo dos astros); biomagnetismo (intento de curar enfermidades, como o SIDA, con imans); cerealoxia (debuxos que aparecen nos campos de cultivo e dise que son feitos por extraterrestres); criptozooloxia (estudo hipotetico dos animais descoñecidos); feg shui; dianetica; creacionismo; fisiognomia (é unha pseudociencia basada na idea de que polo estudo da apariencia externa dunha persoa, sobre todo su cara, pode conocerse o carácter oua personalidad desta); Flores de Bach(preparación de remedios con auga e flores de uso terapéuticos); frenoloxía (era unha pseudociencia que afirmaba que podiase saberse o caracter das persoas con so estudiar a sua cara); grafoloxía (pseudociencia que di que se pode saber o caracter dunha persoa pola sua escritura); homeopatía (é unha pseudociencia de medicina alternativa, caracterizada polo uso de remedios carentes de ingredientes químicamente activos e premisas, como la memoria del agua, sen ningunha base experimental nin científica); Negacionismo del Holocausto; Numeroloxía; Parapsicología; Piramidología; Psicoanálise; Sinterxética; Análisis técnico bursátil; Telepatía; Ufoloxía; Radiestesia; Psicoloxía transpersonal

  31. quique di:

    “Lémbrome moitas veces daquel porteiro de Union Station, na cidade de Washington, que impediu que Carl lle deixara unha propina dicíndolle: «Gárdese o diñeiro, doutor Sagan. Vostede deume o universo. Permítame que agora sexa eu quen faga algo por vostede»”
    Cita de Ann Druyan no artigo Hai que popularizar a ciencia?, publicado no libro “El universo de Carl Sagan”, 1999.

    Carl Sagan morreu en 1996, hai 14 anos. O seu colega James Randi adicoulle ese video o ano pasado. Desde aquela quedou máis só, pois o ano pasado abandonounos Martin Gardner.
    A raíz do vídeo colgado por Adela, estades a facer interesantes comentarios sobre Carl Sagan e outras persoas que se destacaron na divulgación da ciencia e dos métodos que esta emprega para estudar, analizar e obter conclusións da realidade.
    Gustaríame engadir a este debate algunhas cousas sobre algúns colegas de Carl e Randi. Randi cita a Richard Dawkins (e Carolina tamén). O enlace proposto por Carolina é interesante para coñecer a súa obra O xene egoísta, pero non nos dá unha visión xeral da súa obra, especialmente do seu labor belixerante cos “demos”. Dentro desta faceta eu destacaría o seu libro “Destejiendo el arco iris”. Unha frase deste libro: “… os avogados serían mellores avogados, os xuíces mellores xuíces, os parlamentarios mellores parlamentarios e os cidadáns mellores cidadáns se souberan máis ciencia e, o que é máis pertinente, se razoaran máis como científicos”
    Outros autores, tamén citados por Carolina, son Martín Gardner e Isaac Asimov. Estes non só se dedicaron a divulgar a ciencias (ver a exposición dedicada polo departamento de Matemáticas a Martin Gardner con motivo da súa morte), senón que tamén combateron as pseudociencias.
    E, por último, Alberto, ademais de poñer un enlace a Asimov, tamén menciona a Richard Feynman. A páxina de Wikipedia dedicada a Feynman é moi xeral, non mencionando a súa actitude de defensa da ciencia contra as supersticións. Dentro desta faceta súa, destacan os libros “Qué significa todo eso” e “El placer de descubrir”. Ao comezo deste último libro hai un parágrafo precioso sobre o que aporta a ciencia. Vouno transcribir, aínda que tedes a ocasión de escoitar ao propio Feynman expresándoo no seguinte vídeo, aínda que non o atopei con subtítulos:
    http://www.youtube.com/watch?v=zSZNsIFID28&feature=related
    Di o seguinte:
    A beleza dunha flor
    Teño un amigo artista que ten por costume adoitar unha postura coa que eu non estou moi de acordo. El sostén unha flor e di: «Ves, eu, como artista, podo ver o belo que é isto, pero ti, como científico, desmóntalo todo e convértelo en algo anódino». E entón penso que el está dicindo parvadas. Para comezar, a beleza que el ve tamén é accesíbel para min, e para outras persoas, penso eu. Quizá eu non teña o seu refinamento estético, pero podo apreciar a beleza dunha flor. Pero ao mesmo tempo, vexo moito máis na flor có que ve el. Podo imaxinar as células que hai nelas, as complicadas accións que teñen lugar no seu interior e que tamén teñen a súa beleza. O que quero dicir é que non só hai beleza nesta escala dun centímetro: tamén hai beleza nunha escala máis pequena, na estrutura interna. Tamén os procesos, o feito de que as cores da flor evolucionan para atraer insectos que a polinicen é interesante, pois significa que os insectos poden ver a cor. Engade unha pregunta: ¿existe tamén este sentido estético nas formas inferiores? ¿Por qué é estético? Todo tipo de preguntas interesantes que poñen de manifesto que un coñecemento da ciencia engade algo á excitación, o misterio e o respecto por unha flor. Engade; non entendo cómo pode restar

    A actitude crítica, o escepticismo, o combate ás pseudociencias é común a todas as persoas mencionadas, pero é perigoso e non querido polo poder. En palabras de Carl Sagan (páxina 448 do libro en papel, páxina 397 do documento en pdf) “o escepticismo ten por función ser perigoso. É un desafío ás institucións establecidas. Se ensinamos a todo o mundo, incluíndo por exemplo aos estudantes de educación secundaria, uns hábitos de pensamento escéptico, probablemente non limitarán o seu escepticismo aos ovnis, os anuncios de aspirinas e os profetas canalizados de 35000 anos. Quizá comezarán a facer preguntas importantes sobre as institucións económicas, sociais, políticas ou relixiosas. Quizá desafiarán as opinións dos que están no poder. ¿Onde estaremos daquela?”

    E para rematar, unha proposta de investigación: na noticia e nos comentarios citáronse a varias persoas. A maioría deles son norteamericanos. Non hai ou houbo doutros países? En que parcelas da ciencia traballan e que aspectos concretos da pseudociencia combaten ? [Aviso a pelotas: non vale citar a Adela, Palau ou calquera outro profesor do Instituto]

  32. raquel di:

    O problema mais importante neste tema é a cega credibilidade que a xente lle da a pseudociencia, e en canto a ignorancia, como din os meus compañeiros, para min esta aplicada a todas aquelas persoas que recurren a metodos de moi dudosa fiabilidade (astroloxía,homeopatía,etc) para solucionar os seus problemas por non coñecer otros moito mais efectivos e que forman parte da ciencia…esto, xeralmente, é consecuencia da poca información, do descoñecemento da ciencia, que é tan importante na actualidade.

Deixa unha resposta