Algunhas persoas “nunca” esquecen unha cara

imagen

Un estudo suxire que a habilidade de recoñecemento facial podería ser moi variada entre os humanos. En estudos anteriores comprobaron que o 2% da poboación teñen serias dificultades para recoñecer rostros, e o coñecido como prosopagnosia. Pero tamén existe o lado oposto, as persoas que realmente teñen unha capacidade de recoñecemento facial extrema.

O estudo realizouse  na Universidade de Harvard, baséase no uso de test estandarizados de recoñecemento facial. Os super-recoñecedores puntuaron por enriba do promedio habitual. Estes resultados suxiren que realmente hai unha gama amplia deste tipo de habilidade e posiblemente en otros aspectos da percepción en térmos do espectro de habilidades, en lugar de ter ou ben unha habilidade “normal” ou disfuncional. Para isto non é necesario que haxa unha interacción significativa para que posteriormente poidan recordalo, incluso poden recoñecer a outros a pesar de que haxa sufrido cambios significativos na sua apariencia, como o cambio da cor do pelo ou o avellentamento.

Incluso neste estudo unha muller identificou a outra na rúa que foi a súa camarera cinco anos atrás nunha cidade diferente. Ademáis foi capaz de confirmar que esa muller fora camarera noutra cidade.

A que se pode deber este curioso suceso?

Esta entrada foi publicada en 3. Saúde e calidade de vida e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

12 Responses to Algunhas persoas “nunca” esquecen unha cara

  1. samuel garcia di:

    Waw! É sorprendente que esa muller recordase o rostro dunha persoa que a maioría xa tiveramos esquecido. A min persoalmente non se me da moi ven recordar xente, ainda que non chego ó extremo da prosopagnosia.
    moi bo artículo, Andrea.

  2. pablo rodriguez di:

    Impresionante noticia, eu xa coñecía a prosopagnosia que vira nun programa que a xente que a sufría non era capaz nin de recoñecer a súa famila e que os coñecían pola voz, incluso nin se recoñecían a si mesmos ao verse no espello, creo que era ese síntoma, espero non equivocarme. O que descoñecía era o caso contrario, resulta impresionante que as persoas nunca esquezan unha cara e o caso de esa muller que recoñeceu a camarera.

  3. Javi Gago di:

    Certamente, isto é incrible. É unha noticia moi interesante desde o meu punto de vista. O cerebro non deixa de sorpredernos, con novos descubrimentos coma este. INCRIBLE.

  4. tamara p di:

    Impresionante la capacidad de nuestro cerebro, considero que tiene mucho que ver con lo desarrollado que tengas tu cerebro y el ejercicio mental que hagas.
    Yo soy una persona que reconozco las caras, aunque pase mucho mucho tiempo, pero algunas no soy capaz de asociarlas.
    Una noticia muy interesante.

  5. juanjo regaldie di:

    De verdade que costa creer que esa muller recoñecese a camareira que a vira fai 5 anos pero o noso cerebro é tan complicado que sorprendenos cada vez máis con casos coma estes. O que si non sei e como se chama a esta “enfermidade” se se lle pode chamar asi…

  6. sofiaizquierdo di:

    Yo sabia que el poder de tener la capacidad de recordar una cara tenia que ser algo cientifico y relacionado con nuestro cerebro, yo por ejemplo me considero una persona que recuerdo muy bien las caras y aun que no sea capaz de asociarlas a un nombre ( que para eso soy un desastre) soy capaz de relacionarla con cosas como, saber donde ha estado trabajando, donde lo he visto mas de una vez, me parece más facil recordar caras y objetos que otras cosas, esto se puede asocia a la memoria fotográfica¿?¿?¿?

    Pues bien, he querido investigar este punto ya que es algo que siempre me llama la antención, yo he vivido una serie e experiencias que me han hecho pensar en la memoria fotográfica, esto es debido a que he reconocido a personas por su manera de andar, y me habia llamado mucho la atención.
    Os dejo un enlace con el tema de a memoria fotográfica pero intentaré hacer una notica, para ser más concreta.

    Muy interesante noticia.

  7. Cristian Aimar di:

    Moi boa noticia compañeira Andrea. Eu xa sabía que había unha parte do cerebro que se ocupaba deste tema e como Sofía, eu tamén creo que é algo relacionado coa memoria fotográfica, porque iso de recordar unha cara é grazas ao desenvolvemento do seu cerebro e o seu entrenamiento mental, como dixo a miña compañeira Tamara.
    Moi bo artículo.

  8. ruben fernandez di:

    É asombroso o que poden chegar a facer os cerebros das persoas que saense da media, e iso que só empregamos un 10% do noso cerebro de forma voluntaria.

  9. sabela di:

    Eu non oíra falar da Prosopagnosia. A verdade é que ten que ser moi duro non poder recordar as caras da xente máis cercana… calquera enfermidade que supoña esquecer ten que ser moi dura, non só para a persoa que a padece, senón para a xente do seu redor, amigos e familia. Aínda que as persoas que sofren de Prosopagnosia, polo menos poden recordar voces, olores… e cousas que son moi características das persoas. Pero hai outras enfermidades, o Alzheimer sexa tal vez a máis coñecida, que simplemente fan que todos os teus recordos se borren de súpeto.
    En fin, a mente do ser humano é tremendamente complicada á vez que interesante; o seu funcionamente, e como pode variar dun extremo a outro dependendo da persoa, nunca nos deixará de abrir novas portas nos estudos ciéntificos e sociais.

  10. andrea dalmao di:

    Isto non só pasa coas caras. Tamén pasa coa música e os olores. Todo queda almacenado nunha parte do cerebro, que cando se activa venche ou ven a cara se a ves, ou ven a musica se a escoitas, ou ben o fume se o ules. Isto pasa porque todo o que gardamos vai rexistrado cun recordo, é dicir, unha cara dunha persona coa cal tivemos amizade no colexio, unha música do noso primer dia de festa ou o olor da primeira persoa coa que estivemos por exemplo. Claro que non todo o mundo ten a mesma capacidade de recordalas cousas, tamén depende do recordo. Pero tampouco ten todo o mundo a capacidade de falar coas persoas, ou de facer esforzos físicos, etc. Aun asi temos unha capacidade chamada memoria fotográfica. Cando estamos sentados nunha exame e preguntannos algo, as veces pensamos: “como era isto, que eu mo sei, estava en tal páxina debaixo da imaxe antes do seguinte punto.” Ben, esta capacidade non todo o mundo a ten. É unha capacidade que lle permite ó cerebro gardar imaxes fixas xa sean de texto, fotos, situacións ou lugares.

  11. miriam yang di:

    Como sempre o cerebro non para de sorprendernos. É tan complicado e dificil de estudar que un nunca sabe o que pode encontrar nel e, realmente cal é o 100% da sua capacidade.

    En canto o de recoñecer as persoas eu creo que a situación na que coñeciste a unha persoa conta moito para logo acordarse dela e asi recoñecela. A memoria é realmente unha capacidade sorprendente.

  12. lizeth viancha di:

    Moi curioso, aínda que se sabe das grandes capacidades que só teñen unhas certas persoas no mundo algo que me segue a recordar á película dos X men.

Deixa unha resposta